Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Εξομολόγηση ενός βρυκόλακα - Κωνσταντίνος Μακρής



Πάρτε απ’ τα μάτια μου αυτό το φως που μοιάζει με ολοκαύτωμα.
Θα προτιμούσα ένα πιο ήπιο φως.
Να μη μοιάζει με την ασπράδα του κρόκου,
Να μη θυμίζει τον παράδεισο στο όνειρο του ετοιμοθάνατου.
Να μην κακοφορμίζει τις πληγές μου τόσο ξεδιάντροπα.
Όχι. Δεν το θέλω αυτό το φως.
Είναι φορές που με περνάει ακτινογραφία
Και τότε μια θλίψη επικάθεται στην πλάτη μου.

Γυρεύω σκιές, γυρεύω σκοτάδι.
Μόνο μέσα στο σκοτάδι μπορεί να γεννηθεί το Φως.
Φευ, απ’ τη λάμψη την χυδαία.
Φευ, απ’ τα μάτια τα ξεδιάντροπα.
Τυφλώνει και καίει το Φως σου Κύριε.
Άπλωσε στους κολασμένους σου την παρήγορη νύχτα
Χάρισε μας μια σκιά κάτω απ’ το κυπαρίσσι της γαλήνης…




Πηγή: http://konstandinosmakris.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.