Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

''Θλίψη πρωινού'' , Χριστόφορος Τριάντης

Ένα πρωινό του Μάη στις πόλεις  των φτωχών ,
τ’ αγριόχορτα σκέπαζαν τα παιχνίδια  των παιδιών .
Ξεθυμασμένα τριαντάφυλλα ,
πεταμένα στους λερούς δρόμους
κήρυτταν το πένθος .
Θάνατο μύριζαν οι  ακτίνες του ήλιου.
Στο ξερό χώμα ξεψυχούσαν οι πεταλούδες,   
αφήνοντας  λίγη ελπίδα στις ψυχές :
 το τέλος να ‘ναι η  αρχή , για όνειρα κι ανθρώπους.
Ο  χρόνος τριγυρνούσε στα έρημα 
σχολεία σαν νικητής  .
Στα βουβά μνημεία των προαυλίων
η νοσταλγία των νεκρών ,
φανέρωνε τη χαρά  της σιωπής ,
την άχρονη δημιουργία  .
Από παλιά , οι δαίμονες μισούσαν
την ωραιότητα του πόνου .
Δεν ήθελαν η θλίψη του Θεού
να ευλογεί τους νικημένους ,
τα ανοιξιάτικα τα πρωινά …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.