Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Επιστολή στον Σουρή - Αγαθή Αγγελάκη


Ε Σουρή, που ΄σαι Σουρή
να γράφεις ως το πρωί
σε μια εφημερίδα
τι βλέπω και τι είδα.

Η Ελλάς μας πια δεν ζει
μας την κάναν μαγαζί,
ο καθένας την πουλά
αναλόγως πώς ξυπνά.

Ε Σουρή , που΄σαι Σουρή
δες την φάκα, το τυρί ,
γίναμε σαν ποντικάκια
τα χαζά τα Ελληνάκια …

Δεν βλέπουμε την φάκα
που μας στήσανε για πλάκα
οι ανθέλληνες της γής
και τσιμπήσαμε εμείς….

Βαφτίσαμε το τυρί
ο καθείς όπως θωρεί…

Δημοκράτες και λοιποί
και αναρχικοί και μη,
ήρωες και προδότες
κόκορες και κότες ,
μαζί μικροί μεγάλοι
να διώξουμε το χάλι….

Μα δεν γίναμε γροθιά
γίναμε από μια λαλιά
μια Βαβέλ ιδεολογίας
και τρομακτικής βλακείας,
μια Βαβέλ που διαιρεί
και σκορπίζει ταραχή.

Αχ Ελλάδα μου γλυκιά
τα δικά σου τα παιδιά
τόσο που σε αγαπούν
στην κηδεία σου θα΄ρθούν,
αν δεν γίνουν μια γροθιά
κόντρα σ΄ όλο τον ντουνιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.