Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

ΜΥΣΣΕ:ΓΚΑΜΙΑΝΙ Η΄ΔΥΟ ΝΥΧΤΕΣ ΠΑΡΑΦΟΡΑΣ, της Ασημίνας Ξηρογιάννη

[*To βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ σε μεταφραση Α.Στάικου.]



Περπατώντας στα σοκάκια της λογοτεχνίας του 19ου αιώνα πέφτεις πάνω σε ένα απίστευτα τολμηρό για την εποχή του κείμενο.Στην ουσία πρόκειται για μια πορνογραφική ιστορία που έγραψε ο πληθωρικός και ακόλαστος Alfred de Musset!
Και που κατέληξε να είναι το πιο γνωστό και πολυδιαβασμένο γαλλικό κείμενο του 19ου αιώνα,αφού θεωρήθηκε αριστούργημα της ερωτικής πεζογραφίας.Αρχικά το έργο κυκλοφορούσε παράνομα ,μετά έκανε τις μεγαλύτερες πωλήσεις του αιώνα και προκάλεσε σάλο...Η ηρωίδα του Μusset θα μπορούσε σημερα να παιζει σε μια χυδαία τσοντοταινία ή να ναι μια ξεφτιλισμένη πόρνη,έκφυλη ...ένα τέρας λαγνείας και διαφθοράς!Αυτή ειναι η κόμισσα Γκαμιανί,γεμάτη χειμαρρώδη ερωτισμό,που τον απολαμβάνει μέχρι θανάτου τελικά.Την διέφθειρε μια θεία της και αυτή διέφθειρε την μικρή Φάννυ.Ενα σκληρό βιβλιο γεμάτο τερατώδη όργια,βιασμούς,κτηνοβασίες,σεξ με τεχνητούς φαλλούς,υποβλητικά σκηνικά,ελεύθερα ενστικτα,φλογισμένα φιλιά,διαστροφές,παροξυσμούς ηδονής,μύηση σε πρόστυχους έρωτες,ανείπωτες τρέλες.Στο τελος του έργου η παθιασμένη νυμφομανής Γκαμιανί φυσικά και χωρίς ενδοιασμούς δηλητηριάζει τον εαυτό της και το ερωτικό της θήραμα.Η γυναίκα που νικήθηκε από την υπέρμετρη ηδονή της βογγάει καθώς ξεψυχά:



<<Eίναι τρομαχτικό!Ακούς;Πεθαίνω από τη λύσσα της ηδονής,από τη λύσσα του πόνου...>>

Η σάρκα νικά κάθε λογική,η σάρκα οδηγεί στην εγκατάλειψη της ζωής...αφού έχει φέρει πρώτα τη γλυκιά ευτυχία.Η Γκαμιανί σε κάποιο σημείο μονολογεί:

<<Oνειρεύομαι μόνο το αφόρητο,το παράδοξο.Ακολουθώ το αδύνατο.Είναι απαίσιο.Να εξαντλούμαι,να εκμηδενίζομαι μέσα στην απογοήτευση.Να ποθώ πάντα και να μη ικανοποιούμαι ποτέ.>>
Η ακορεστη και ανικανοποιητη ηρωιδα κάνει το θύμα της,την Φαννύ,να αναφωνήσει :Eχω την κόλαση στο πνεύμα και την φωτιά στο σώμα.Τί άλλο πια να ανακαλύψω;Ω λύσσα!.Η μαθήτρια ξεπερνά την δασκάλα σε διαφθορά,αλλα η ζωη της τελειώνει σύντομα.Πέφτει θύμα της έκστασης και της μανίας της δεύτερης.Η εκρηκτική λεσβία Γκαμιανί αναρωτιέται κυνικά αν στα τελευταία της ζωής της υπάρχει αισθησιασμός.
Πρόκειται για ένα ανατρεπτικό κείμενο,στο οποίο ο Μusset επιδεικνύει μια ξέφρενη φαντασία ξετινάζοντας τον ορθό λόγο και κάνοντας την μεγάλη υπέρβαση.Κάποιοι είπαν ότι προσδοκούσε με αυτό το κείμενο να προκαλέσει την ερωμένη του Γεωργία Σάνδη,επειδή η σχέση τους είχε κλονιστεί.Το μοτίβο ηδονή-θάνατος συνανταται εδώ σ΄ολο του το μεγαλείο και δίνει δραματικότητα στο έργο.
Η Γκαμιανί είναι μια ιδιαιτερη λεσβία.Μισεί τους άνδρες,αλλά έχει εξασκηθεί στο να τους χρησιμοποιεί για τη δική της απόλαυση.Τους εξοντώνει,τους νικά,τους ρουφά τη ρώμη και περηφανεύεται για τα κατορθώματά της.Ακόμα ,είναι αγρια με τις ερωμένες της και βίαιη σαν άντρας.Εχει μια έντονη αρσενική πλευρά και όπως λέει η ίδια<προσφέρει ηδονή χωρίς όρια,είναι ο έρωτας που σκοτώνει>.Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι η Γκαμιανί μέσα από
την δεξιοτεχνία του Μυσσέ φαντάζει ως η θεά της Σεξουαλικότητας που εφευρίσκει απίστευτους τρόπους απόλαυσης και τους εξαντλεί.Συμφωνα με κάποιους μελετητές ο συγγραφέας βρήκε έναν πρωτότυπο για την εποχή του τρόπο να κάνει τη δική του εξομολόγηση για πράγματα δικά του προσωπικά που τον <καίνε>,να τα βγαλει από μεσα του,να τα απελευθερώσει,να τα ξορκίσει.
Αποτελεί τον μοναδικό ερωτογράφο συγγραφέα του γαλλικού ρομαντισμού.
Τέλος σημειώνω ότι υπάρχουν 12 γκραβούρες του DEVERIA συνοδευτικές του κειμένου που είναι ακρως αποκαλυπτικές!
Kαι κλείνω αυτό το κείμενο με την εκτίμηση του J-K.Huysmans για το εν λόγω βιβλίο:<<Δεν πιστεύω ότι η μανία των φαλλών,η δίψα της σάρκας,η φωτιά της γυναικείας μήτρας,απεικονίστηκαν ποτέ από άλλη πένα με μεγαλύτερη σφοδρότητα και μεγαλύτερη εμπειρία...>>

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.