Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Ο Κωστής Παλαμάς στον Διονύσιο Σολωμό



Σολωμός
Τόσω σε νοιώθω μέσα 'ς την καρδιά μου,
Που τόρα τρέμω μήπως και σε χάσω,
'Σ των στίχων μου τη γύμνια, ποιητά μου,
Απ' τα ζεστά μου στήθη αν σ' ανεβάσω.

Βαθειά κ' εσύ μέσα 'ς το νου κλεισμένη
Έκρυβες την ιδέα, λάμψι θεία,
Κ' εκύτταζες με στίχους καμωμένη
Για να της πλάσης άξια κατοικία.

Γι' αυτό 'ς των τραγουδιών σου το βιβλίο
σκόρπιοι, ριγμένοι 'σάν από την τύχη,
μισόπλαστοι, ένας ένας, δύο δύο,
μαζή αστράφτουν και σβύνουν τόσοι στίχοι!

Στίχοι 'σάν περιστέρια χωρίς ταίρι,
στίχοι, ταιράκια, μα χωρίς φωλιά,
στίχοι 'σά' ρόδου φύλλα που τ' αγέρι
τα σκόρπισε από την τριανταφυλλιά.

Μα μέσα σου εξύπναε ξαφνικά
Η φαντασία, δύναμι γεμάτη,
Κι' ό,τ' έχτιζες εσύ πονετικά,
Τα γκρέμιζε 'σά' χάρτινο παλάτι.

Γιατί για την ιδέα, λάμψι θεία,
Δεν έφταναν των στίχων σου τα κάλλη'
Και ήταν η 'δική σου φαντασία,
Παράξενη, ανυπόταχτη, μεγάλη.

'Σ της θάλασσας επάνω τα νερά
Ένας τεχνίτης με μυαλό και γνώσι
Βαρύν αγώνα είχε μια φορά
Παλάτι ξακουστό να θεμελιώση.

Το ξακουστό παλάτι την ημέρα
'Σ τα κύματα χτιστό θαμποβολούσε,
Μα όταν η νύχτ' απλώνοταν 'κεί πέρα,
Νεράιδα πεισματάρα το χαλούσε.

Ενίκησ' ως το τέλος ο τεχνίτης
Κ' ερρίζωσε το θαύμα του 'ς το κύμα...
—Εσύ πρίν να νικήσης την ορμή της,
Αχ! η νεράιδα σ' έβαλε 'ς το μνήμα!


Κωστή Παλαμά Άπαντα, τόμος 1ος.
εκδ. Μπίρη, 1972 (με την επιμέλεια του "Ιδρύματος Κωστή Παλαμά")

Ποίημα για σένα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.