Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Αν μ' ηγάπας_ένα αποκηρυγμένο ποίημα του Καβάφη.

 
Εκ του Γαλλικού

        Aν του βίου μου το σκότος
        φαεινή έρωτος ακτίς
        διεθέρμαινεν, ο πρώτος
        της αλγούσης μου ψυχής
ο παλμός ήθελεν ήτο ραψωδία ευτυχής.
        Δεν τολμώ να ψιθυρίσω
        ό,τι ήθελον σε ειπεί:
        πως χωρίς εσέ να ζήσω
        μοι είναι αφόρητος ποινή —
αν μ’ ηγάπας... πλην, φευ, τούτο είν’ ελπίς απατηλή!

        Aν μ’ ηγάπας, των δακρύων
        ήθελον το τέρμα ιδεί·
        και των πόνων των κρυφίων.
        Οι δε πλάνοι δισταγμοί
δεν θα ετόλμων πλέον να δείξουν την δολίαν των μορφή.
        Εν τω μέσω οραμάτων
        θείων ήθελ’ ευρεθείς.
        Pόδα θαλερά την βάτον
        θα εκόσμων της ζωής —
αν μ’ ηγάπας... πλην, φευ, τούτο είν’ απατηλή ελπίς!

Πηγή:
http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=187&cat=2

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.