Η γλώσσα ένα κλειδί - Χρύσα Μιχαλοπούλου

Το Χαρμόσυνο Μήνυμα

Ρέει με Θάρρος στη Πλάση,

Ο Λόγος απο Φύση Διαφορετική

Κι Ανθίζουν τα Ποιήματα.

Ανοίγουν τις Πύλες τους

Τιμώντας τις Μοναχικές Καρδιές

Για Κάθε Πύλη ένα Κλειδί,

Όπως Ανοίγει η Γλώσσα των Ευχών

Και Γίνεται Τραγούδι Χερουβείμ....

Χώπ Χώπ Χώπ

Ελάτε στο Χορό των Αστεριών μας

Συνάνθρωποι!

Αφήστε τα Πολύτιμα Χαμόγελά σας

Να Φτερουγίσουν στο Γαλάζιο.

Πεταλούδες Πτερωτού Γέλιου στον Αέρα,

Στο Βαθυστόχαστο Γαλάζιο

Που η Νύχτα το Γεννάει για το Χάραμα.

Σχηματίζονται Ξεκάθαρα οι Εικόνες

Στο Στερέωμα,

Μελέτη Αιώνων για τη Τάξη του Φωτός.

Στο Θέατρο του Ήλιου, Θείας Μέθης.

Η Κλίμακα στο Θείο

Γιατί τα Σύννεφα έχουν Σκάλες

Και τα Πελάγη και το Φώς,

Ένα Κλειδί για Κάθε Πύλη.

Ξεκινώντας τη μέρα με Henry de Jouvenel...

Μια κοινωνία προβάτων θα βγάλει, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, μια κυβέρνηση λύκων.

Καλή εβδομάδα!

«Κάθετοι κήποι» σε πλαστικά μπουκάλια!

Στο πλαίσιο ενός καινοτόμου προγράμματος που ονομάζεται «Home Sweet Home» («Lar Lar Doce»), ομάδες οικολόγων στη Βραζιλία αποφάσισαν να μεταμορφώσουν τα ανήλιαγα στενά ανάμεσα στα σπίτια και να δώσουν λίγο παραπάνω… πράσινο χρώμα στις γειτονιές. Επιστρατεύοντας απλά πλαστικά μπουκάλια, πολλή διάθεση, μεράκι και προπάντων αγάπη για το περιβάλλον, άνθρωποι όλων των ηλικιών εργάστηκαν σκληρά προκειμένου να προσφέρουν μια διαφορετική εικόνα στην πόλη.

Φύτεψαν διάφορα μικρόφυτα και λαχανικά στα μπουκάλια και στη συνέχεια τα τοποθέτησαν εν είδει «κάθετου κήπου» στους τοίχους ανάμεσα στα σπίτια. Το εγχείρημα βρήκε μεγάλη αναταπόκριση από τους κατοίκους και πολύ σύντομα όλοι θέλησαν να μιμηθούν το παράδειγμα της ομάδας. Το αποτέλεσμα είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακό και σχεδόν ανέξοδο!











Πηγή: http://perierga.gr/

Οι εχθροί της άνοιξης - Μίλτος Σαχτούρης

Ἔρχεται φέτος κουρασμένη
ἡ Ἄνοιξη
(νά) κουβαλάει τόσα χρόνια
τὰ λουλούδια πάνω της.

Σκοτεινοὶ ἄνθρωποι
στὶς γωνιὲς τὴν παραμονεύουν
γιὰ νὰ τὴν τσακίσουν.

Αὐτὴ ὅμως
μὲ κρότο
ἀνάβει ἕνα-ἕνα
τὰ λουλούδια της
στὰ μάτια τοὺς τὰ ρίχνει
(γιά) νὰ τοὺς στραβώσει.









Πηγή

Τελείωσε ο διαγωνισμός μας!

Ολοκληρώθηκε χτες ο ένατος διαγωνισμός μας με νικήτρια την Αλεξάνδρα Κωστάκη. Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τις συμμετοχές σας και το ενδιαφέρον σας, όπως βέβαια να ευχαριστήσουμε θερμά και την ποιήτρια Έλλη Φρεγγίδου για τα αντίτυπα που μας παραχώρησε.


Σε λίγες μέρες θα ακολουθήσει καινούργιος διαγωνισμός οπότε μην ξεχνάτε να επισκέπτεστε το ιστολόγιό μας!

Ακρότητες - Ξένια Ανδρέου

Η ανάγκη σου με σπρώχνει σε ακρότητες

η αγάπη σου με αποσυντονίζει

Δεν αποφάσισα ακόμα τι θέλω να κάνω μαζί σου,

δεν αποφάσισα γιατί σ' αγαπώ.

Η καρδιά το ξέρει μα δεν το μαρτυρά

και εσύ ίσως το γνωρίζεις...

ότι επαναστατώ γιατί φοβάμαι εμένα, όχι εσένα.

Το διπλό μου εγώ...

Ο ταξιδιώτης της ψυχής μου,

ο φευγάτος εραστής του μυαλού μου,

η τρέλλα της φυγής, η οδύνη της φυλακής,

η χρυσή φυλακή της Αγάπης.

Η Δικιά σου φυλακή.

Είναι όλα που με οδηγούν στο

να μην μπορώ να πω

γιατί σ' αγαπώ...

Τυφλά χρώματα - Νατάσα Ρεντήφ

Χόρτασα ύπνο…

Όλη νύχτα ονειρευόμουν πληγές.

Γειτονιές κακοποιημένες.

Σκελετωμένα αγοράκια κλωτσούσαν ακριβές δερμάτινες μπάλες

δυσκόλευαν την πορεία των τυφλών.

 

Είχες έρθει στην πόλη, λέει…

Στη θέση του συνοδηγού προσεκτικά τοποθετημένο το πράσινο δηλητήριο.

Αποφεύγεις με έξυπνες μανούβρες τα απειλητικά λευκά μπαστούνια

και αθόρυβα σταματάς δίπλα μου.

Πιάνω το πολύτιμο μπουκαλάκι και γλιστράω στο κάθισμα

…τι κρίμα να μην έχω βάψει τα νύχια μου κόκκινα…

Ο νους μου στο πράσινο υγρό.

Η έννοια μου σε σένα.

Τα μάτια μου στο δρόμο. Κόκκινο! Μη φύγεις ακόμη!

 

Επιτέλους νυχτώνει.

Πορευόμαστε στα τυφλά.

Σονέτο 21 - Πιπέρου Σοφία

Όταν στη πέτρα ορκίστηκα την αγάπη μου
Και μαντήλι με τα αρχικά μας άφησα πάνω σα βρύα κολλημένο
Μάντεψα με το βλέμμα μου πως τα στοιχειά της θάλασσας
Δε θα το δουν να το αρπάξουν

Κι όταν στη πέτρα μάτωσα δε βρήκα το μαντήλι
Ίσως να πέρασες κρυφά και σκούπισες τον έρωτα όλο
Κι όλα τα λόγια κι όλη τη γη που στο μαντήλι μου έραψα

Το αίμα τρέχει και γω το ύφασμα δε βρίσκω
Να σκουπίσω τη ζωή μου να υπάρχει
Πεθαίνω!
Δώσε μου πίσω το μαντήλι
Προτού σκουπίσεις τα δάκρυα

Ξεκινώντας τη μέρα με Οδυσσέα Ελύτη...

Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα.

Καλημέρα!