ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

 Η ΜΟΝΑΞΙΑ

ΜΟΝΑΞΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΖΩΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΡΠΑΤΑΝΕ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ,
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΩΦΟΡΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΤΡΕΝΕ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ
ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΕ ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ
ΚΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ,
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΝΤΗΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ.
(ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 11 ΕΤΩΝ)





ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙ ΚΑΠΟΥ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ,ΖΟΥΣΕ ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ Ο ΜΠΑΡΜΠΑ-ΝΙΚΟΛΑΣ.
ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΖΟΥΣΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥ.ΗΤΑΝ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ.ΕΠΕΙΔΗ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΙΑ ΚΑΥΤΕΡΗ ΤΥΧΗ/ΑΠΟΦΑΣΗΣΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.
-ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ?
-ΠΑΩ ΣΤΗ ΠΟΛΗ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΝΑΒΓΑΛΩ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΕ 2 -3 ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΡΘΩ.
ΤΟ ΒΡΑΔΥ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΤΟΙΜΑΣΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ.
Ο ΜΠΑΡΜΠΑ-ΝΙΚΟΛΑΣ ΕΚΑΝΕ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΤΟΥ ΔΟΥΛΕΙΕΣ΄΄ΑΡΜΕΞΕ ΤΗΝ ΑΓΕΛΑΔΑ,ΚΟΥΡΕΨΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ,ΤΑΙΣΕ ΤΙΣ ΚΟΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ,ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟΣ.ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΧΡΟΝΟ ΕΙΧΕ ΒΑΡΕΘΕΙ.ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ.ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΠΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ,ΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΟΥΝ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ.ΕΝΙΩΘΕ ΜΟΝΑΞΙΑ.ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ ΤΑ ΖΩΑ ΤΟΥ.
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΟΥΘΕΝΑ.Ο ΜΠΑΡΜΠΑ-ΝΙΚΟΛΑΣ ΕΙΧΕ ΚΟΥΡΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ.ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΟ ΦΟΒΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ.
(ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 12 ΕΤΩΝ) 
















ΠΗΓΗ





ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΕΡΦΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΕΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΤΔΕ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΟΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ,ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΔΑΡΑΜΠΑΡΑ,ΜΑΡΙΑ ΔΕΛΤΟΥΖΟΥ,ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΚΙΣΚΗΡΑ,ΕΛΕΝΗ-ΑΡΓΥΡΩ ΚΟΝΤΟΥ,ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΕΡΙΚΟΥ,ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΠΑΖΑΡΛΟΓΛΟΥ,ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΠΑΠΑΦΙΤΣΩΡΟΥ,ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΧΩΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ.ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ .ΑΠΟ ΤΙΣ 180 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ 50.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΜΟΝΑΞΙΑ -ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΤΡΑΠΟΣ 2006.

"Η διακήρυξη μου για την Εκτίμηση του Εαυτού"- Virginia Satir

Είμαι εγώ

Σε όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι όμοιος με εμένα. Επομένως, ότι προέρχεται από εμένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.

Μου ανήκει ότι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και

τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματα μου, όποια και αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά η λαθεμένα. Η φωνή μου σιγανή ή δυνατή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.

Δικές μου είναι όλες οι φαντασιώσεις, τα όνειρα μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.

Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες οι αποτυχίες μου και τα λάθη μου.

Γιατί σε μένα ανήκει ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ στενά μαζί του. έτσι μπορώ να τον αγαπάω και να είμαι φίλος μαζί του, με όλες του τις πλευρές. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλον τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία το ξέρω, και άλλες μου είναι τελείως άγνωστες. ¨όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπώ, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για εμένα.

Όπως και αν μοιάζω και αν φαίνομαι, ότι λέω και κάνω, ότι σκέφτομαι κι αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά είμαι εγώ. Κι αυτό είναι κάτι αυθεντικό και δείχνει που βρισκόμουν αυτή τη στιγμή.

Όταν αργότερα εξετάσω πώς έμοιαζα και πώς φαινόμουν, τι έκανα κα τι είπα, τι σκέφτηκα και πως αισθάνθηκα, κάποια σημεία μπορεί και να είναι ακατάλληλα. Μπορώ να τα πετάξω τα ακατάλληλα και να κρατήσω όσα αποδείχτηκαν κατάλληλα και να εφεύρω κάτι καινούργιο για να αντικαταστήσω ότι πέταξα.

Βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, σκέπτομαι, λέγω και πράττω. Έχω τα εργαλεία που χρειάζομαι για να επιζήσω, να είμαι κοντά με τους άλλους, να είμαι παραγωγικός, να καταλαβαίνω και να βάζω σε τάξη μες στο νου μου το πλήθος των ανθρώπων και των πραγμάτων έξω από εμένα.

Είμαι κύριος του εαυτού μου και, επομένως μπορώ να τον οργανώσω.

Είμαι εγώ και είμαι πολύ εντάξει.

ΠΗΓΗ

Μια βόλτα στην Αθήνα του 19ου αιώνα!

Η Αθήνα του Όθωνα. Η Αθήνα του Τσίλερ. Η Αθήνα των πρώτων αρχιτεκτονικών σχεδίων, των οδών που παίρνουν τα πρώτα (αρχαιοελληνικά, πάντα αρχαιοελληνικά) ονόματά τους και των νεοκλασικών αρχοντικών. Η Αθήνα του Γεώργιου Σουρή. Η Αθήνα των περίλαμπρων χορών στα σπίτια των πρέσβεων της. Η Αθήνα του πετροπολέμου. Η Αθήνα του Οφθαλμιατρείου και του «κονιορτού», της μόνιμης σκόνης που αιωρούνταν πάνω από τους χωματόδρομούς της. Η Αθήνα του 19ου αιώνα. Η Αθήνα που δεν ξέρουμε. Όλοι κάπου τις έχουμε δει αυτές τις εικόνες, όλοι έχουμε σταματήσει ό,τι κάναμε για να τις χαζέψουμε –σε όρους Facebook, θα λέγαμε «όλοι τις έχουμε κάνει like». Στα σχόλια που τις ακολουθούν σχεδόν πάντα, έχουμε διαβάσει χαμογελώντας –ειρωνικά ή όχι– τόσο τις γκρίνιες για το πόσο ωραία ήταν η Αθήνα τότε και «πώς την καταντήσαμε», όσο και τη νοσταλγία του τύπου «εκείνες ήταν εποχές».
Οδός Ερμού

Φωτογραφίες κήπων για… βραβείο!

Φωτογραφίες από το διαγωνισμό Ιnternational Garden Photographer of the Year και ειδικότερα από την κατηγορία όμορφοι κήποι. Οι φωτογραφίες ξεχώρισαν ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες και είναι πραγματικά πανέμορφες. Κήποι από κάθε γωνιά του πλανήτη στα καλύτερά τους στιγμιότυπα.

Ένα σπήλαιο χρωμάτων μέσα σε παγετώνα!

Η οροσειρά Titlis (3.238 μ.) είναι ένα βουνό στο Urner των ελβετικών Άλπεων, στα σύνορα μεταξύ των καντονιών της Βέρνης και του Obwalden στην Ελβετία, με θέα στο Engelberg. Διάσημη των απανταχού σκιέρ αλλά και των εραστών του βουνού, η περιοχή συγκεντρώνει πλήθος κόσμου που απολαμβάνει χειμερινά σπορ αλλά και ένα μοναδικό τοπίο. Αυτό, όμως, που ξεχωρίζει πάνω από όλα είναι το περίφημο Ice Park, στο εσωτερικό του οποίου μια δειδαλώσης, παγωμένη σπηλιά οδηγεί στην καρδιά ενός παγετώνα.

Η ιδιαιτερότητα του παγωμένου σπηλαίου Glacier Cave Mt. Titlis έγκειται στο γεγονός ότι όλοι οι χώροι φωτίζονται με διαφορετικά pop χρώματα δημιουργώντας εκπληκτικές εικόνες. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν στην καρδιά του παγετώνα, σε 20 μέτρα βάθος, ακολουθώντας μια διαδρομή αρκετών μέτρων, απολαμβάνοντας το μαγευτικό τοπίο. Αν και το κρύο είναι τσουχτερό -πώς αλλιώς άλλωστε- το αποτέλεσμα δικαιώνει και τον κάθε δύσπιστο επισκέπτη!

ΚΙΝΑ: Το πέτρινο δάσος του Shilin

Σας καληνυχτίζουμε με μια ταινία μικρού μήκους της Disney...

10 παράξενα χρωματισμένα ποτάμια στον κόσμο!

Σε όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου, τα ποτάμια που θα δείτε στη συνέχεια έγιναν μπλε, πορτοκαλί, κόκκινα, ακόμα μαύρα ή πολύχρωμα. Εικόνες που εντυπωσιάζουν και παραξενεύουν συνάμα, καθώς απέχουν μακράν από αυτό που όλοι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε όταν βρισκόμαστε κοντά σε έναν ποταμό. Οι λόγοι του αποχρωματισμού ποικίλλουν, από τα σιδηρομεταλλεύματα και την παρουσία χημικών ουσιών, μέχρι την υψηλή αλατότητα του νερού και τις καροτίνες, ενώ σε μερικές περιπτώσεις κάποιο φυσικό ή μετεωρολογικό φαινόμενο, ακόμα ένας καλλιτέχνης στα πλαίσια κάποιας εκδήλωσης επιδρά κατ’ αυτόν τον τρόπο στο νερό, προσδίδοντας παράδοξο χρώμα.
1. Άσπρο, ποταμός Tiete – Βραζιλία

2. Ροζ, ποταμός Retba – Σενεγάλη

Αρχαία Ελληνικά Μουσικά Όργανα

Ξεκινώντας την μέρα με κάτι διαφορετικό για σήμερα.

Μια φράση που την δημοσιεύουμε για να δούμε όλοι μας τελικά πως σκέφτονται οι άρχοντες ενός τόπου. Πρόκειται για μια φράση που έμεινε κι αυτή στην ιστορία, ίσως όχι τόσο πολύ όσο κάποιες άλλες, αλλά έμεινε τόσο όσο χρειάζόταν να μας διδάξει μερικά πράγματα.

Όταν η Μαρία Αντουανέτα πληροφορήθηκε ότι ο Γαλλικός λαός δεν έχει ψωμί να φάει τότε απάντησε:

''Και γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;''

Καλημέρα σε όλους...

Ταξί μετατρέπει το θόρυβο των δρόμων σε μελωδία!

Ο μουσικός και σχεδιαστης Yuri Suzuki βρίσκεται πίσω από αυτό το πρωτότυπο project, που φέρει την ονομασία «Sound Taxi» και κυκλοφόρησε πριν από μερικές ημέρες στους δρόμους του Λονδίνου, δημιουργώντας ποικίλες αντιδράσεις στους περαστικούς.

Πρόκειται για ένα παραδοσιακό μαύρο λονδρέζικο ταξί, το οποίο τροποποιήθηκε και εξοπλίστηκε με ειδικά ηχεία και μικρόφωνα τα οποία συλλέγουν και καταγράφουν τους θορύβους στους δρόμους.

Καλή σας ημέρα. Άλλο ένα ταξίδι στη λογοτεχνία ξεκινάει...

Πίνακες ζωγραφικής πάνω σε… κάγκελα!

Οι Zebrating είναι μια ομάδα δύο Γερμανών καλλιτεχνών από την πόλη Mannheim της νοτιοδυτικής Γερμανίας, οι οποίοι φημίζονται για την τέχνη που δημιουργούν επάνω σε κιγκλιδώματα δρόμων.

Τα κάγκελα σε σταθμούς τρένων, σε στάσεις λεωφορείων, σε γέφυρες και σε αυλές κτιρίων γίνονται ένας πρωτότυπος καμβάς, στην επιφάνεια των οποίων αποτυπώνεται η ευφάνταστη όσο και… επίπονη καλλιτεχνική εργασία των ζωγράφων του δρόμου.

Καλημερούδια φίλοι. Μια ευχάριστη μέρα σας ευχόμαστε.

Αποκάλυψη για τη θρυλική φωτογραφία!

Είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες της ιστορίας της Νέας Υόρκης. Καθώς κλείνει 80 χρόνια «ζωής», αποκαλύπτεται πως ενδεχομένως να μην ήταν και τόσο αυθόρμητη όσο πιστευόταν έως σήμερα.
Υποστηρίζεται λοιπόν πως οι έντεκα εργάτες που απολαμβάνουν το διάλειμμά τους σχεδόν στον… αέρα, πάνω από τους δρόμους του Μανχάταν, ήταν μάλλον ένα διαφημιστικό κόλπο.

Παρότι οι πρωταγωνιστές ήταν πραγματικοί οικοδόμοι που εργάζονταν στην ανέγερση του Rockefeller Center, το ενσταντανέ ήταν «στημένο» για να προωθηθεί ο νέος ουρανοξύστης, πριν από ογδόντα χρόνια...

Πορτρέτα διασήμων με… βακτήρια!

Ο Copfer Zachary, πρώην μικροβιολόγος που έγινε εικαστικός καλλιτέχνης, χρησιμοποιεί βακτήρια όπως το E.coli για να δημιουργήσει εντυπωσιακά έργα τέχνης πάνω σε μικροβιολογικά τρυβλία Petri (ρηχά, γυάλινα, κυλινδρικά πλακάκια, που χρησιμοποιούνται από τους βιολόγους για την καλλιέργεια μικροοργανισμών)!

Ο εκκεντρικός επιστήμονας ονομάζει αυτή την παράξενη τεχνική «βακτηριογραφία» (σ.σ.»bacteriography») και έχει μέχρι στιγμής δημιουργήσει πορτρέτα του Αϊνστάιν, του Δαρβίνου και του Πάμπλο Πικάσο.

Η αλήθεια για την ελληνική γραφή «ανατέλλει»…Το αλφάβητο, γέννημα θρέμμα των Ελλήνων!

«Οι Φοίνικες που ήρθαν με τον Κάδμο (…) εισήγαγαν τέχνες στους Έλληνες και μάλιστα και γράμματα που δεν ήταν γνωστά πριν στους Έλληνες, όπως εμένα μου φαίνεται, πρώτα αυτήν την γραφή, την οποία και όλοι οι Φοίνικες μεταχειρίζονται, έπειτα με την πάροδο του χρονου, μαζί με την γλώσσα, μετέβαλαν (οι Φοίνικες) και το είδος των γραμμάτων (τους) (…)  Λένε μάλιστα πως οι Σύριοι εφηύραν τα γράμματα, από αυτούς δε οι Φοίνικες αφού τα έμαθαν, στους Έλληνες τα έδωσαν (…) και για αυτό οι Έλληνες ονομάζουν τα γράμματα φοινικικά, αλλά δεν επινόησαν οι Φοίνικες πρώτοι την γραφή, αλλά την μορφή των γραμμάτων άλλαξαν μόνο και την γραφή αυτή χρησιμοποιούσαν οι περισσότεροι άνθρωποι και γι αυτόέτυχε να τα ονομάσουν όπως είπαμε πριν».

(Ηροδότου Ιστορία 5 Τερψιχόρη, Ε58-61)

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, στο οποίο ο Ηρόδοτος καταγράφει την άποψή του για την προέλευση της ελληνικής γραφής, «στηρίζεται», παραφράζοντάς το, η πλειοψηφία της φιλολογικής και ιστορικής επιστημονικής κοινότητας. Υποστηρίζουν, δηλαδή, πως οι Έλληνες υιοθέτησαν το συγκεκριμένο αλφάβητο από τους Φοίνικες, Σημιτικής καταγωγής. Την άποψη αυτή, που έχουν αναγάγει σε ακλόνητο επιστημονικό δόγμα, έχουν εμπλουτίσει και με την περίφημη εκδοχή περί ινδοευρωπαϊκής καταγωγής των Ελλήνων...

Φωτογραφίες που κινούνται!

Τα θαύματα του photoshop!
«Κινηματογραφίες» ονόμασαν δύο καλλιτέχνες το νέο τρόπο καταγραφής των προσωπικών μας στιγμών που δεν είναι άλλος από τις γνωστές σε όλους φωτογραφίες, οι οποίες, όμως, θα έχουν κίνηση. Και φυσικά αυτό δεν είναι θέμα φωτογραφικής μηχανής, αλλά επεξεργασίας της εικόνας!
Η Τζέϊμι Μπεκ συνεργάστηκε με το γραφίστα Κέβιν Μπεργκ για να φτιάξουν τις κινηματογραφίες χρησιμοποιώντας το φορμάτ GIF που μοιάζει με τα γνωστά μας JPEG. Οι δύο καλλιτέχνες δίνουν εικόνα στην κίνηση με τη βοήθεια των εφέ!
Για μια και μόνο φωτογραφία μπορεί, βέβαια, να χρειαστεί η δουλειά μιας ολόκληρης ημέρας!

Το παλιότερο σφράγισμα είναι 6.500 ετών!

Το αρχαιότερο σφράγισμα του κόσμου φαίνεται ότι ανακάλυψαν επιστήμονες σε κομμάτι ανθρώπινης γνάθου. Ερευνητές του Διεθνούς Κέντρου Θεωρητικής Φυσικής της Ιταλίας ανέλυσαν το δόντι ενός άντρα που είχε βρεθεί σε σπήλαιο κοντά στην Τεργέστη πριν από 100 χρόνια αλλά το συγκεκριμένο στοιχείο είχε περάσει απαρατήρητο. Οι επιστήμονες δεν είναι απόλυτα σίγουροι αν το σφράγισμα έγινε πριν από το θάνατο του ατόμου (οπότε πρόκειται για μια πανάρχαια περίπτωση οδοντιατρικής παρέμβασης) ή αν έγινε μετά τον θάνατό του για άλλους λόγους, όπως για κάποιο μεταθανάτιο τελετουργικό. Θεωρούν ωστόσο πιθανότερη την πρώτη εκδοχή.