Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Θεέ μου - Αγαθή Αγγελάκη

Θύμωσες...
Ψαλίδισες όλα τα φτερά.
Ντύθηκε η γη με νεκρά πουλιά.

Εξοργίστηκες...
Έκλεψες το οξυγόνο της θάλασσας.
Σκεπάστηκε όλη με ψάρια νεκρά.

Δάκρυσες...
Άφησες τα δάκρυά σου να κυλήσουν.
Ξεχείλησαν τα ποτάμια,έσπασαν τα φράγματα.

Έκλαψες...
Καταποντίστηκε η στεριά.
Χαμένες πόλεις στο βυθό ,θα ανκάλυπταν οι επόμενες γενιές.

Αναστέναξες...
Σωριάστηκαν ουρανοξύστες.
Ανθρώπινο χαλί σκέπασε την γη.

Απελπίστηκες...
Χάθηκε η ελπίδα από τους ανθρώπους.
Ντροπαλά ο ήλιος και το φεγγάρι κρύφτηκαν.

Χαμογέλασες...
Δεν κοίταξε κανένας προς τα πάνω για να σε δει.
Ήταν όλοι τριγύρω σου...

1 σχόλιο:

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.