Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Νίκος Καββαδίας- ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥ

ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥ
 
Φίλε μου Αλέξη, το 'λαβα το γράμμα σου,
και με ρωτάς τι γίνομαι, τι κάνω ;
Μάθε, ο γιατρός πως είπε στη μητέρα μου
ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνω ...
 

Είναι καιρός όπου έπληξα, διαβάζοντας
όλο τα ίδια που έχω εδώ βιβλία,
κι' όλο εποθούσα κάτι νέο να μάθαινα
που να μου φέρει λίγη ποικιλία.
 

Κι' ήρθεν εχθές το νέο έτσι απροσδόκητα
--- σιγά ο γιατρός στο διάδρομο εμιλούσε ---
και τ' άκουσα. Στην κάμαρα εσκοτείνιαζε
κι' ο θόρυβος του δρόμου εσταματούσε.
 

'Εκλαψα βέβαια, κάτω απ' την κουβέρτα μου.
Λυπήθηκα. Για σκέψου, τόσο νέος !
Μα στον εαυτό μου αμέσως υποσχέθηκα
πως θα φανώ, σαν πάντοτε, γενναίος.
 

Θυμάσαι, που ταξίδια ονειρευόμουνα
κι' είχα ένα διαβήτη κ' ένα χάρτη
και πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνα
κι' όλο η μητέρα μου 'λεγε : Το Μάρτη ...
 

Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
κι' ένα του Μάγκρ στιχάκι έχω σκαλίσει :
" Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη ! "
Κι' εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει.
 

Να πεις σ' όλους τους φίλους χαιρετίσματα,
κι' αν τύχει ν' απαντήσεις την Ελένη,
πως μ' ένα φορτηγό --- πες της --- μπαρκάρησα
και τώρα πια να μη με περιμένει ...
 

Αλήθεια ! Ο Χάρος ήθελα να 'ρχότανε
σαν ένας καπετάνιος να με πάρει
χτυπώντας τις βαριές πέτσινες μπότες του
κι' ένα μακρύ τσιμπούκι να φουμάρει.
 

Αλέξη, νιώθω τώρα πως σ' εκούρασα.
Μπορεί κιόλας να σ' έκαμα να κλάψεις.
Δε θα 'βρεις, βέβαια, λόγια για μι' απάντηση.
Μα δε θα λάβεις κόπο να μου γράψεις .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.