Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Ευρυδίκη - Παυλίνα Γεροντούδη (Μύρινα)


Κι απόψε αναμνήσεις ήπια

και ζαλίστηκα

στο ίδιο το παλιό το ταβερνάκι.

Εικόνες είχα συντροφιά

της νιότης μας της τρυφερής,

κι η νοσταλγία ζωντανή σε έφερε κοντά μου.

Σαν τότε σε αγκάλιασα

και στοργικά σε χάιδεψα

στα μαύρα τα μαλλιά σου τα γυαλιστερά.

Όταν μου χαμογέλασες,

μονάχοι στον πλανήτη είχαμε μείνει.

Εσύ, εγώ και οι καρδιές μας οι αγνές,

να φτερουγίζουν μες τα σύννεφα απαλά.

«Σε αγαπούσα ». Φώναξα.

«Από τότε που γεννήθηκες

κι ακόμα πριν. Έλα κοντά»,

μα εσύ δε μ’ άκουσες.

Σαν άλλη Ευρυδίκη εξαφανίστηκες,

χτυπώντας τις φτερούγες σου αργά.

1 σχόλιο:

  1. Υπέροχα συναισθήματα από μια ευαίσθητη ψυχή. Συγχαρητήρια. Λευτέρης

    \

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.