Ο παπαγάλος - Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Σὰν ἔμαθε τὴ λέξη καλησπέρα
ὁ παπαγάλος, εἶπε ξαφνικά:
«Εἶμαι σοφός, γνωρίζω ἑλληνικὰ
τὶ κάθομαι ἐδῶ πέρα!»

Τὴν πράσινη ζακέτα του φορεῖ
καὶ στὸ συνέδριο τῶν πουλιῶν πηγαίνει,
γιὰ νὰ τοὺς πεῖ μιὰ γνώμη φωτισμένη.
Παίρνει μιὰ στάση λίγο σοβαρή,
ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα
καὶ τοὺς λέει: καλησπέρα!

Ὁ λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Τὶ διαβασμένος, λένε, ὁ παπαγάλος!
Θἆναι σοφὸς αὐτὸς πολὺ μεγάλος,
ἀφοῦ μπορεῖ κι ἀνθρώπινα μιλεῖ!

Ἀπ᾿ τὶς Ἰνδίες φερμένος, ποιὸς τὸ ξέρει
πόσα βιβλία μαζί του νἄχει φέρει,
μὲ τὶ σοφοὺς ἐμίλησε, καὶ πόσα
νὰ ξέρει στῶν γραμματικῶν τὴ γλώσσα!

«Κυρ-παπαγάλε, θἄχουμε τὴν τύχη
ν᾿ ἀκούσουμε τὶ λὲς καὶ πάρα πέρα;»
Ὁ παπαγάλος βήχει, ξεροβήχει,
μὰ τὶ νὰ πεῖ; Ξανάπε: καλησπέρα!









Πηγή

Βροχή μου - Ξένια Ανδρέου

Βρέχει, μέρες τώρα βρέχει

και εγώ κοιτάζω τις σταγόνες

πως μπορεί τα δάκρυα της ψυχής
να είναι πιο πολλά...

Λαχταρώ αυτή τη βροχή

σαν χώμα άγονο, ξερό

να έρθει να με ποτίσει,

να με κάνει καρπούς να βγάλω

αγάπη να γίνει, γιατί τώρα

δεν είναι τίποτα...

Εσύ να γίνεις η βροχή μου

αυτό ήθελα, αυτό ζητούσα

κάθε βράδυ που σε περίμενα

και δεν ερχόσουν...

Αλλά εσύ έγινες, αγέρας,

άνεμος, βοριάς.

Και αντί ζωή να μου ξαναδώσεις

παρέσυρες και ό,τι υπήρχε

στο πέρασμά σου...

Ζωή σημαίνει αλλαγή

 Ξάνθη Φιλοσοφείν

Όπου υπάρχει ζωή, υπάρχει και αλλαγή.
Όπου υπάρχει μεγαλύτερη αλλαγή, υπάρχει και μεγαλύτερη ζωτική κινητικότητα.
Ένα σώμα που δεν υπόκειται σε καμία αλλαγή είναι απόλυτα νεκρό.
Μια ζωή που δεν αλλάζει ποτέ είναι ισοδύναμη με τον αιώνιο, αμετάβλητο θάνατο.

Η ζωή μας έχει αξία επειδή υπάρχει ο θάνατος.
Γιατί δίνουμε αξία στη λάμψη του πρωινού, η οποία μετά από λίγες ώρες φθίνει, περισσότερη από όση σε ένα ψεύτικο λουλούδι που αντέχει πολλά χρόνια;
Γιατί εκτιμούμε τόσο περισσότερο έναν οργανισμό που μεταβάλλεται από την ανόργανη ύλη που είναι σταθερή και αμετάβλητη;

Αν δεν υπήρχε αλλαγή στις λαμπερές αποχρώσεις του λουλουδιού, θα ήταν άχρηστο σαν την πέτρα.
Αν το τραγούδι ενός πουλιού έμενε σταθερό, θα ήταν χωρίς αξία, σαν τον άνεμο που σφυρίζει.
Αν δεν υπήρχε αλλαγή στα δέντρα και το χορτάρι ο κήπος μας θα ήταν πολύ άσχημος....

Μαρία Πολυδούρη- ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ

ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ

Ἀκούω τὴ γλώσσα ποὺ λαλοῦν τὰ δυό σου χέρια-ὦ χέρια!
καθὼς σιγοσαλεύουνε λευκά,
στὸν Πύργο τῆς ἀπελπισιᾶς κρυμμένα περιστέρια
ἀπὸ μακριὰ τὰ ξαγναντῶ, σύμβολα εἰρηνικά.

Μιλοῦνε, δὲ μιλοῦν; Ἀχεῖ βαθιὰ μέσ᾿ στὴν καρδιά μου
χαιρέτισμα ἑνὸς ρόδου στοὺς γκρεμούς.
Λάμπουν, δὲ λάμπουνε; Τραβάει μαγνήτης τὴ ματιά μου,
ἀνατολὴ τοῦ αὐγερινοῦ στοὺς σκοτεινοὺς χαμούς.

Ξανοίγω τὴν ἀγνώριστην ἀγάπη μου κλεισμένη
στὸ κρίνο τῶν μπλεγμένων σου χεριῶν
καὶ πλέκω τὄνειρο γλυκό. Μὴ μὲ κοιτᾶς, πληθαίνει
στὴ σκοτεινιὰ τὸ χρυσὸ φῶς τῶν πλάνων ἀστεριῶν.

Πηγή

Η Φιλαναγνωσία, το παιδί, οι εκδότες και το ΕΚΕΒΙ

H κατάσταση του βιβλίου στην Ελλάδα με αφορμή τον διαγωνισμό προμήθειας λογοτεχνικών βιβλίων για τα δημοτικά σχολεία

Τρία μέτωπα άνοιξε η δημοσιοποίηση του καταλόγου των παιδικών βιβλία τα οποία θα προμηθευτεί το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) στο πλαίσιο του Προγράμματος της Φιλαναγνωσίας: Στο ένα μέτωπο έχουμε τους εκδότες απέναντι στο κράτος, το οποίο εκπροσωπεί εν προκειμένω το ΕΚΕΒΙ: πόλεμος ενάντια στην εξουσία. Στο άλλο μέτωπο έχουμε τους μεγάλους εκδότες ενάντια στους μικρούς – και αντίστροφα: πόλεμος ταξικός. Στο τρίτο μέτωπο έχουμε μεγάλους εκδότες απέναντι σε μεγάλους εκδότες: εμφύλιος πόλεμος.
 
Το διακύβευμα και στα τρία μέτωπα είναι καθαρά οικονομικό: Ποιος, πόσα και γιατί. Ποιος εκδότης έχει περισσότερους τίτλους στη λίστα και άρα θα έχει μεγαλύτερο όφελος; Έγιναν συνελεύσεις σε εκδοτικά γραφεία και ενώσεις, υποβλήθηκαν ενστάσεις και διατυπώθηκαν διαμαρτυρίες, τις οποίες το «Βήμα» παρουσίασε σε σχετικό ρεπορτάζ. 

Emily Dickinson (Ἔμιλι Ντίκινσον)

Είμαι ο Κανένας! Εσύ είσαι ποιός;
Είσαι—κι εσύ—Κανένας;
Τότε μαζί ζευγάρι να κάνουμε!
Και μη μιλάς! μήπως μας εξορίσουν—ξέρεις!
Τί βαρετό—να ‘ σαι—ο Κάποιος!
Πόσο δημόσιο—ένα βατραχάκι ας πούμε κάπως—
Που τ’ όνομά του—έναν Ιούνη ατέλειωτο—κοάζει—
Σ’ έναν Λασπότοπο που το θαυμάζει!

ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ''ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ'' ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΟ ΜΑΡΚΙΔΗ

Βιβλιοπωλείο art bar Ποιήματα & Εγκλήματα Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 μέτρα από το μετρό), τηλ.210-3228839

Πέμπτη
29
Νοέμβριος 2012

8:30 μμ
Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ και το ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ της ΕΡΑ σας προσκαλούν στο art bar ποιήματα και εγκλήματα, Αγίας Ειρήνης 17 (μεταξύ Αθηνάς και Αιόλου), Μοναστηράκι τ

ην Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012 στις 8:30 μ.μ. στην τρίτη εκδήλωση του δεύτερου Κύκλου ''Ποιητές στη σκιά'' αφιερωμένη στον ΜΑΡΙΟ ΜΑΡΚΙΔΗ. Μιλούν οι ποιήτριες Αντιόπη Αθανασιάδου και  Μίνα Ξηρογιάννη και διαβάζει ο ποιητής Γιώργος Μπλάνας. Η επιμέλεια του κύκλου πραγματοποιείται από τον Γιώργο Μπλάνα ενώ η ραδιοφωνική επιμέλεια από τον Κώστα Φασουλά.

Varelaki

Ξεκινώντας την μέρα με Πυθαγόρα...

Σήμερα ξεκινάμε τη μέρα μας έχοντας υπόψιν μας το παρακάτω ρητό του Πυθαγόρα. Καλημέρα λοιπόν, κι ετοιμαστείτε για άλλο ένα ταξίδι στην Ελληνική και παγκόσμια Ποίηση- λογοτεχνία. 

''Ελεύθερον αδύνατον είναι τον πάθεσι δουλεύοντα και υπό παθών κρατούμενον.''

Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά.

 

Πολύ καλημέρα σας...

Εγκαταλελειμμένες πόλεις του κόσμου…

Πόλεις που άλλοτε έσφυζαν από ζωή, κτήρια εντυπωσιακά και δρόμοι με μποτιλιάρισμα, καταστήματα γεμάτα κίνηση και -το σημαντικότερο- άνθρωποι που έδιναν λόγο ύπαρξης στο αστικό περιβάλλον χάθηκαν για πάντα… Εγκαταλείφθηκαν στο πέρασμα του χρόνου εξαιτίας κάποιας φυσικής ή ανθρώπινης καταστροφής, ενός πολέμου ή ακόμη επειδή ο πληθυσμός τους αναζήτησε αλλού μια νέα πατρίδα, μια καλύτερη ζωή. Τα σημάδια του άλλοτε «πολύβοου» παρελθόντος, όμως, έμειναν εκεί, αναλλοίωτα στο χρόνο, για να θυμίζουν την πάλαι ποτέ ζωηράδα και ενεργητικότητά τους μέσα στο κοινωνικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι του πλανήτη. Ό,τι κι αν οδήγησε πάντως στην ερήμωσή τους, από μια πόλη που γνώρισε τον πυρηνικό όλεθρο μέχρι έναν τόπο στην Άγρια Δύση που χάθηκε στο χρόνο, οι αναμνήσεις μπορεί να ξεθώριασαν, όχι όμως και οι εικόνες…
Δεν μπορούμε παρά να κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά στην Αμμόχωστο στην κατεχόμενη Κύπρο και να ευχηθούμε το σύντομα να αφαιρεθεί από τη λίστα.
1. Prypiat, Ουκρανία

Νίκος Καββαδίας- ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥ

ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥ
 
Φίλε μου Αλέξη, το 'λαβα το γράμμα σου,
και με ρωτάς τι γίνομαι, τι κάνω ;
Μάθε, ο γιατρός πως είπε στη μητέρα μου
ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνω ...
 
Είναι καιρός όπου έπληξα, διαβάζοντας
όλο τα ίδια που έχω εδώ βιβλία,
κι' όλο εποθούσα κάτι νέο να μάθαινα
που να μου φέρει λίγη ποικιλία.
 
Κι' ήρθεν εχθές το νέο έτσι απροσδόκητα
--- σιγά ο γιατρός στο διάδρομο εμιλούσε ---
και τ' άκουσα. Στην κάμαρα εσκοτείνιαζε
κι' ο θόρυβος του δρόμου εσταματούσε.
 
'Εκλαψα βέβαια, κάτω απ' την κουβέρτα μου.
Λυπήθηκα. Για σκέψου, τόσο νέος !
Μα στον εαυτό μου αμέσως υποσχέθηκα
πως θα φανώ, σαν πάντοτε, γενναίος.
 
Θυμάσαι, που ταξίδια ονειρευόμουνα
κι' είχα ένα διαβήτη κ' ένα χάρτη
και πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνα
κι' όλο η μητέρα μου 'λεγε : Το Μάρτη ...
 
Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
κι' ένα του Μάγκρ στιχάκι έχω σκαλίσει :
" Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη ! "
Κι' εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει.
 
Να πεις σ' όλους τους φίλους χαιρετίσματα,
κι' αν τύχει ν' απαντήσεις την Ελένη,
πως μ' ένα φορτηγό --- πες της --- μπαρκάρησα
και τώρα πια να μη με περιμένει ...
 
Αλήθεια ! Ο Χάρος ήθελα να 'ρχότανε
σαν ένας καπετάνιος να με πάρει
χτυπώντας τις βαριές πέτσινες μπότες του
κι' ένα μακρύ τσιμπούκι να φουμάρει.
 
Αλέξη, νιώθω τώρα πως σ' εκούρασα.
Μπορεί κιόλας να σ' έκαμα να κλάψεις.
Δε θα 'βρεις, βέβαια, λόγια για μι' απάντηση.
Μα δε θα λάβεις κόπο να μου γράψεις .