Σε ένα μικρό καφενεδάκι κάπου στο όμορφο
φθινοπωρινό Ναύπλιο, συναντήθηκε η παλιά παρέα μετά από καιρό!
Πίστευα πάντα πως οι άνθρωποι σου σε εκπλήσσουν
,κρύβουν πάντα μέσα τους τη δυναμική της δημιουργίας, τη φαντασία που θα εκτονωθεί
την κατάλληλη στιγμή ,στο κατάλληλο μέρος και γύρω από τους κατάλληλους
ανθρώπους !
Έτσι αρχίζουν οι κουβέντες των φίλων μετά
από καιρό ,για τα κατορθώματα τους ,τις περιπέτειες τους ,τα νέα τους ενδιαφέροντα
που προσωπικά πάντοτε ακούω με μεγάλη περιέργεια ,καθώς το λογοτεχνικό μου
δαιμόνιο κυνηγά κάθε ιστορία ,κάθε δημιούργημα που θα μπορούσε
να αποτελέσει και για μένα αλλά και για πολλούς αναγνώστες εστία
έμπνευσης .
- «Έγραψα και εγώ ένα μικρό θεατρικό έργο
για το εθνικό θέατρο!
Εμπνεύστηκα από τη ζωή των ρεμπετών την
εποχή της προσφυγιάς ,και είπα να γράψω ένα έργο βασισμένο σε εκείνη την εποχή
με χαρακτήρες δυνατούς, αυθεντικούς και με γλώσσα που δε λοξοδρομεί από τη
μαγκιά του τότε !»
Είπε η Δήμητρα, σε κάποια στιγμή που συζητούσαμε
για το θέατρο και με ρωτούσε, αν ήξερα κάποιο από τα έργα του Ξενόπουλου με
πολλούς χαρακτήρες ,για να το ανεβάσει σε μια ερασιτεχνική ομάδα της Πάτρας!
Αμέσως αναρωτήθηκα για αυτό το θεατρικό
σενάριο!
-<<Τραγουδούσα τότε ρεμπέτικα
τραγούδια με συμφοιτητές μου..Μελέτησα πολύ τη γλώσσα των ρεμπετών μέσα απ τα
τραγούδια και με ενέπνευσε τοσο πολύ το ρεμπέτικο κλίμα και οι ιστορίες
πραγματικών ρεμπετών που έχω ακούσει ώστε ήθελα να γράψω ένα έργο κυρίως για να
το ζήσω κι εγώ γράφοντας το.Όταν όμως το ξεκίνησα θέλησα να θίξω και βαθύτερα
ζητήματα...>>
συμπλήρωσε η Δήμητρα!
Της είπα να μου το στείλει αμέσως να το
μελετήσω, να δω πώς ένας τόσο νέος άνθρωπος όπως η Δήμητρα, κατάφερε να συλλάβει το
γίγνεσθαι εκείνης της εποχής, με τους μάγκες του Περαία να ζουν για τη πενιά τους , να ζουν σε ένα μέρος
που οι αστοί μισούν την ελευθερία τους ,και οι γυναίκες τους έχουν στιγματιστεί
με τη ρετσινιά της φτηνής ,της πόρνης ,της μάγισσας !
Δεν είναι αλήθεια καθόλου εύκολο, ένας νέος
άνθρωπος που ζει σήμερα σε ένα περιβάλλον που τα ρεμπέτικα τραγούδια ακούγονται
από πολύ λίγους ανθρώπους ,και που ελάχιστα ενδιαφέρει σήμερα τη τέχνη το
ρεμπέτικο ,να συλλάβει μια τέτοια ιδέα και να μελετήσει πολύ πάνω σε αυτήν ,για
να παράγει ένα πραγματικά αξιόλογο έργο !
Όντως μετά από δυο μέρες, έλαβα στο mail μου εκείνο το θεατρικό έργο της Δήμητρας, το οποίο και διάβασα με
μεγάλο ενδιαφέρον μέσα σε ένα απόγευμα !
Δεν έχει κανένα νόημα να κάνω καμία
κριτική ,να κάνω καμία παρατήρηση και
κανένα απολύτως σχόλιο, καθώς η γνώμη
του καθενός από τους αναγνώστες , είναι
πάντα διαφορετική, διότι καθένας από εμάς έχει διαφορετικές προσλαμβάνουσες σχετικά
με τη τέχνη και το σχετικό θέμα ,που το
έργο και η συγγραφέας διαπραγματεύεται.
Παρακάτω θα παραθέσω μερικά αντιπροσωπευτικά
αποσπάσματα του έργου ,καθώς δεν είναι δυνατή η ανάρτηση όλου του έργου, που
εκτείνεται σε 18 σελίδες και χωρίζεται σε 15 σύντομες σκηνές.
