Ονείρου όνειρο - Α.Α. Άγγος

Είναι φορές που σκέφτομαι

αν έχω όντος ξυπνήσει

και αν αυτά που έζησα

πίσω μου έχω αφήσει.

Ονείρου μου όνειρο εσύ

μοιάζεις μ' αλήθειας ψέμα,

μέσα στα μάτια με κοιτάς

και άδειο μου αφήνεις βλέμμα.

Σκύβεις στ' αυτί και μου μιλάς.

Πόσο ωραία μυρίζεις.

Για την χαμένη μας ζωή,

κάτι μου ψιθυρίζεις.

Είναι παιχνίδια του μυαλού,

παράνοια λένε κάποιοι.

Δεν μ' ενδιαφέρει μάτια μου

αλήθεια αν είναι ή απάτη.

Να με ξυπνήσεις δεν μπορείς,

όσο κι αν προσπαθήσεις.

Νομίζω ζω πραγματικά,

μόνο στις παραισθήσεις.

"ΠΡΩΙΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ - ΣΙΛΒΙΑ ΠΛΑΘ

Η αγάπη σε κούρντισε σαν βαρύ χρυσό ρολόι.

Η μαμή χτύπησε τις πατούσες σου και η γυμνή κραυγή σου

Πήρε τη θέση της ανάμεσα στα στοιχειά.

Οι φωνές μας αντιλαλούν, μεγεθύνοντας τον ερχομό σου. Καινούργιο άγαλμα.

Σ’ ένα παγερό μουσείο, η γύμνια σου

Σκιάζει την ασφάλεια μας. Στεκόμαστε τριγύρω ανέκφραστοι σαν τοίχοι.

Δεν είμαι περισσότερο μάνα σου

Από ένα σύννεφο που διυλίζει έναν καθρέφτη για να αντανακλά την δική σου αργή

Εξαφάνιση στο χέρι του ανέμου.

Όλη νύχτα σαν πεταλουδίτσα η ανάσα σου

Πεταρίζει ανάμεσα στα λεία ροζ τριαντάφυλλα. Ξυπνώ ν’ αφουγκραστώ:

Μια μακρινή θάλασσα σαλεύει μες στο αυτί μου.

Μια κραυγή, και σκουντουφλώ απ’ το κρεβάτι, βαριά σαν γελάδα και λουλουδιασμένη

Μες το βικτοριανό μου νυχτικό

Το στόμα σου ανοίγει καθαρό σαν του γατιού. Το τετράγωνο του παραθύρου

Ξασπρίζει και καταπίνει τα θολά του αστέρια. Και τώρα δοκιμάζεις

Μια φουχτίτσα νότες.

Τα ξεκάθαρα φωνήεντα υψώνονται σαν μπαλόνια.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Αμερικανίδα συγγραφέας, στιγματισμένη με το επίθετο “καταραμένη”, παντρεμένη με τον ποιητή Τεντ Χιουζ, υπέφερε από διπολική διαταραχή που την οδήγησε σε πολλές απόπειρες αυτοκτονίας. Η τελευταία της και επιτυχημένη, την βρήκε χωρισμένη, άρρωστη και με ελάχιστα λεφτά. Ο χήρος άντρας της, μοναδικός κληρονόμος του έργου της, το εξέδωσε και από τότε υπάρχουν πολλές συγκρούσεις αν το τελικό αποτέλεσμα είναι ατόφιο αυτό που έγραψε η Πλαθ ή αν παρενέβη σε μεγάλο βαθμό ο Χιουζ.

Όταν ξημέρωνε - Jose Tranquillo (Πάρης Παπανικολάου)

 

Όταν με το καλό ξημέρωνε,

έφευγε ένα βάρος απ' την καρδιά,

ο πρωινός αγέρας έδερνε,

των δέντρων τα κλαδιά.

 

Παρακαλούσα να κρατούσε

λίγο ακόμα, αυτή η γαλήνια

ατμόσφαιρα, καθότι  πονούσε

η ψυχή, από νυχτιάς παλίρροια.

 

Οι Άγγελοι τον ήλιο υποδέχονταν,

το λαμπερό άστρο των ανθρώπων,

οι ακτίνες του που χάριζαν ζωή.

 

Καθώς τα πλήθη παρέρχονταν,

στης καθημερινότητας των μόχθων,

μες στων πόλεων την βοή.

Αν τα χρήματα δεν είχαν σημασία...

"ΕΙΠΑ Ν' ΑΦΗΣΩ"-ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ

Είπα ν’ αφήσω αυτό το πεθαμένο σπίτι

Να πάω να κατοικήσω επάνω στη θάλασσα

Σκιές το κατοικούν ξεχασμένες φωνές

Εξαρθρωμένες κούκλες ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες

Το παράθυρο μένει γυμνό μέσα στη νύχτα

Όλα τα τζάμια έχουν πέσει

Κομμάτια από γυαλί πάνω στη σκόνη

Και μένω κι αγωνίζομαι να βρω τη σκιά μου

Ίχνος από παλιό λησμονημένον ήλιο

 ΠΗΓΗ http://users.auth.gr/marsias/gthemelis/poe_eipa.html

"ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ" - ΤΖΕΝΗ ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΥ

ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ

Η συμφορά με βρήκε απροετοίμαστη

Κι ό,τι τα είχα συμφωνήσει με τον ευατό μου

Έφτιαξα σχέδιο εξοντώσεως των τρελών μου ονείρων

Πολέμησα με λύσσα την επιμονή της μνήμης

Στραγγάλισα το παραμιλητό του υποσεινήδητου

Προσπέρασα αγέρωχα τη μανία της δίνης που σε παρασύρει στην άβυσσο

Έκανα πλαστική στα σημάδια της παραμορφωμένης εφηβείας μου

Κήδεψα μ΄ όλους τους τρόπους το κουφάρι του παίκτη

παρέα με τις νότες του παλιού γνώριμου ήχου

Κι έγινε η ζωή μου δρόμος μονής κατευθύνσεως

Ξάφνου όμως μες΄ στην νύχτα με ξύπνησε η καρδιά σου που χτυπούσε

Τι με νοιάζει; - Δημήτρης Βαλασίδης

 

 

·        Τα παιδιά της εξαδέλφης μου είναι από καιρό άνεργα. Τι με νοιάζει. Τα δικά μου δουλεύουν.

·        Το αγοράκι του γείτονα λιποθύμησε σήμερα στο σχολείο από την πείνα. Τι με νοιάζει. Τα δικά μου είναι χορτάτα.

·        Το απέναντί μας ζευγάρι μετανάστευσε για αναζήτηση εργασίας. Τι με νοιάζει. Εμείς μένουμε Ελλάδα.

·        Στην γειτονιά μας πενταμελή οικογένεια την πέταξαν στο δρόμο, γιατί δεν είχε να πληρώσει την δόση του στεγαστικού και τώρα κοιμάται στο δρόμο. Τι με νοιάζει. Εμείς δεν έχουμε δάνειο και ζούμε σε όμορφο διαμέρισμα.

·        Απολύθηκε ένας φίλος, δημόσιος υπάλληλος. Τι με νοιάζει. Δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος.

·        Αυτοκτόνησε ένας επαγγελματίας στον παρακάτω δρόμο για χρέη. Τι με νοιάζει. Δεν χρωστάω πουθενά.

·        Το πρωί η αστυνομία πέρασε χειροπέδες στον αποκάτω μας για οφειλές προς το Δημόσιο που αδυνατούσε να πληρώσει. Τι με νοιάζει. Πληρώνω τους φόρους μου.

·        Έκλεισε το μαγαζάκι στην γωνία. Τι με νοιάζει. Δεν έχω μαγαζί.

·        Από το μπαλκόνι μου βλέπω να ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό. Τι με νοιάζει. Εμείς τρώμε καλά.

·        Οι αποδοχές στρατιωτικών και αστυνομικών μετατράπηκαν σε μισθούς πείνας. Τι με νοιάζει. Δεν ανήκω στις ΕΔ και τα ΣΑ.

·        Συνέλαβαν έναν γνωστό μας για Χρυσαυγίτη, γιατί είχε ένα σουγιαδάκι στο σπίτι του. Τι με νοιάζει εγώ έχω μόνον νυχοκόπτη.

ΣΗΜΕΡΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΟΤΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΤΣΑΝΤΑ «ΛΟΥΗ ΒΙΤΟΝ». ΑΥΤΟ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ.

Επειδή είμαι Έλληνας - Κυριάκος Κυτούδης

Μη με ρωτάτε πάλι πως μιλώ με τ’ άστρα

και πως ακόμη ζω, ένα δεμάτι αποκαΐδια

πως φτιάχνω τάχα από τις στάχτες κάστρα

κι από τις φτωχογειτονιές μαζεύω τα κεντίδια

κι αν με ρωτάτε, θα σας πω το μυστικό,

επειδή είμαι Έλληνας.

 

Μη με ρωτάτε πως αντέχω στους αιώνες

και πως γνωρίζω της γλώσσας μου το μέλλον

πως απ’ το κάθε μάρμαρο φτιάχνω Παρθενώνες

ξέρω καλά ότι μιλώ τη γλώσσα των αγγέλων

κι αν με ρωτάτε, θα το πω με μιαν ανασαιμιά,

επειδή είμαι Έλληνας.

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ "skin" (ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ) ΤΟΥ Philip Larkin ,ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Skin

Obedient daily dress,

You cannot always keep

That unfakable young surface.

You must learn your lines-

Anger, amusement, sleep;

Those few forbidding signs

Of the continuous coarse

Sand-laden wind, time;

You must thicken, work loose Into an old bag

Carrying a soiled name.

Parch then; be roughened; sag;

And pardon me, that

I Could find, when you were new,

No brash festivity

To wear you at, such as

Clothes are entitled to

Till the fashion changes.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Επιδερμίδα

Υπάκουο καθημερινό ένδυμα,

δεν μπορείς πάντα να κρατάς

αυτή την αψεγάδιαστη νέα επιφάνεια.

Πρέπει να μάθεις τις γραμμές σου-

Οργή, αναψυχή, ύπνος,

Αυτά τα λίγα απαγορευμένα σημάδια.

Από τον συνεχή άγριο

φορτωμένο με άμμο άνεμο, χρόνο,

πρέπει να σφίξεις, δουλειά χαμένη

σε μια παλιά τσάντα.

Κουβαλώντας ένα λερωμένο όνομα.

Ξέρανε τότε, αγρίεψε, σακούλιασε,

και συγχώρεσέ με, που

δεν μπορούσα να βρω, όταν ήσουν νέα,

καμία φανταχτερή εορτή να  δικαιούσαι,

μέχρι η μόδα να αλλάξει.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ -ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Philip Larkin είναι διάσημος Άγγλος ποιητής που διετέλεσε ποιητής της αγγλικής αυλής (poet laureate). Ο πιο αγαπημένος ποιητής της γενιάς του. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στην Οξφόρδη και εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στο Πανεπιστήμιο του Hull. Ανάμεσα στα πάμπολλα βραβεία με τα οποία τιμήθηκε συμπεριλαμβάνεται το Χρυσό Μετάλλιο Ποίησης της Βασίλισσας της Βρετανίας και το βραβείο W.H. Smith.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ,ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΡΧΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Το καλοκαίρι πέρασε ,οι μέρες της ξεγνoιασιάς, των χαρούμενων αποδράσεων με τη παρέα,η όμορφη θάλασσα ,τα μέρη που επισκεφτήκαμε ,οι εικόνες που χαράκτηκαν μέσα στη μνήμη μας αφήνονται τώρα πια σε μια αναπόφευκτη μετάβαση ,μια λογοτεχνική φράση όπου μια παύλα μας οδηγεί σε ένα καινούργιο ολοκάθαρο τετράδιο,στηβαγμένες εκεί γύρω οι καλοκαιρινές φυλλάδες ακουμπούν με τις άκρες τους τις καινούργιες αναζητήσεις μας ,αυτά που θα μάθουμε ,που θα ακούσουμε,που θα μας συγκινήσουν ,που θα μας κάνουν και πάλι μια όμορφη λογοτεχνική οικογένεια!

ΤΙ ΝΕΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

25 Ιουνίου

Η εξεταστική μόλις έλαβε τέλος ! Με χαρά ξεκινήσαμε για την πρώτη μας καλοκαιρινή απόδραση στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας ,μία πόλη που απέχει μόλις 1 ώρα και 30 λεπτά από την Αθήνα .Με το που πατήσαμε έδαφος και είδαμε την όμορφη θάλασσα να αγνοφαίνεται μέσα απο το όμορφο δασάκι του Πευκιά τρέξαμε να φορέσουμε τα μαγιώ μας και να αφεθούμε στη δροσιά της θάλασσας, στον ήλιο που έκαιγε και στα αρώματα που αναδύονταν από τη καλοκαιρινή φύση.

Ψάχνοντας λοιπόν να βρούμε την ομορφότερη παραλία του Ξυλοκάστρου προκειμένου να χορτάσουμε τη δίψα μας για τη θάλασσα, το δροσερό αεράκι και να χορτάσουμε ομορφιά τα μάτια μας, μια ντόπια φίλη και χιλιοπερπατούσα τις ομορφιές του μέρους , μας πρότινε να πάμε στην παραλία των Συκιών . Εντυπωσιασμένοι από τις περιγραφές της φίλης μας για το μέρος αλλά και την όμορφη πυκνόφυτη διαδρομή που θα διανύαμε προκειμένου να φτάσουμε στην παραλία, ξενινήσαμε με αγωνία και περιέργεια σαν κάποιους ερευνητές -φυσιολάτρες ,εξεταστές της κάθε πτυχής .Η διαδρομή όντως μας αποζημίωσε! Όμορφα ψηλά εκατόχρονα δέντρα ,χωματόδρομος με λίγες πετρούλες, παντού τριγύρω χαμηλοί πυκνοί θάμνοι και ο ήχος από το διάσημο πια καλοκαιρινό τραγούδι των τζιτζικιών.

Φτάνοντας στη παραλία είδαμε απο απόσταση να διαγράφεται στο βάθος μία τεράστια έπαυλη,ένα αρχοντικό σπίτι ξεχασμένο στο χρόνο με τη φθορά του πάνω στους τοίχους, στις πήλινες γλάστρες που φιλοξενούσαν λουλουδικά κάθε λογής σε είδη και σε χρώματα ,μύριζε το χώμα στο κήπο .Στην αρχή αναρωτηθήκαμε ποιός να' ναι ο τυχερός αυτός άνθρωπος που μένει σε αυτό το πανέμορφο και παράξενο σπίτι .Η φίλη μας γέλασε και στράφηκε σε μένα γνωρίζοντας την αγάπη και το ενδιαφέρον που τρέφω για την παλιά αρχιτεκτονική ,τις αντίκες και τη τέχνη! Γελώντας μου είπε πως περίμενε να ξέρω πως εδώ βρίσκεται το σπίτι ενός κορυφαίου έλληνα ποιητή που αγαπούσα και θαύμαζα.

Ήταν η έπαυλη του Άγγελου Σικελιανού,αυτό το τεράστιο σπίτι με τις αρχοντικές πινελιές και έναν αέρα αρχαιοελληνικού ρυθμού στο χτίσημό του δε σε άφηνε να αμφιβάλλεις. Αμέσως άρχισε η περιήγηση !

Ένα άγαλμα σε προτομή του ποιητή αριστερά της έπαυλης, σε έβαζε στο κλίμα !Παντού διάχυτος ένας αέρας νοσταλγίας και τόσης ηρεμίας , αναρωτιόμουν τί να υπάρχει μέσα από τους φαγωμένους τοίχους,μέσα από τα θολωτά παράθυρα .Στην κλειστή πόρτα της εισόδου κοντοστάθηκα ,σφαλησμένη πόρτα με δυό ιππόκαμπους στα δεξιά και τα αριστερά λες και ο ποιητής τα φυγάδευσε από τους κινδύνους της θάλασσας πάντα εκεί μακάρια σκαλισμένα όπως οι λέξεις του Σικελιανού μακάριες και αυτές! Το χαλάκι μεριασμένο παράμερα ,ένα μαύρο στίγμα ανάμεσα στις μεγαλεπίβολες κολόνες κτισμένες σαν τους αρχαιοελληνικούς κίονες δωρικού ρυθμού.

Παρόλον τον εντυπωσιασμό μας για την έπαυλη και τις κουβέντες μας για το έργο και τη ζωή του ποιητή και παρόλη τη πίκρα μου που είναι έρημο ένα σπίτι που κάποτε φιλοξενούσε σπουδαίους λογοτέχνες και ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων ,η ανάγκη μας για την όμορφη θάλασσα που απλωνόταν παραπέρα έκανε τα βήματά μας να υπακούσουν.

Η παραλία ανήκε στην ιδιοκτησία ενός από τα ακριβότερα ξενοδοχεία στην πόλη.Σταμαντώντας για λίγο είδαμε το τεράστιο μοντέρνο του κτίριο ,ακριβώς πίσω από την έπαυλη του ποιητή που ερήμωνε. Εδώ που βρισκόμασταν τώρα είχαμε μεταπηδήσει σε έναν άλλο κόσμο ,στον νέο ,το μοντέρνο ,με τις πισίνες,τα τζακούζι ,τις μοδάτες κυρίες και τα ακριβά ποτά που βλέπαμε στο μπαρ,το βλέμμα μου παλλόταν μια στο έρημο σπίτι του ποιητή και μια στο “γεμάτο” σπίτι της μοντέρνας ζωής,της εμπορευματοποιημένης ζωής.

Και ο σεβασμός στο παρελθόν ,τόσο αχάριστο λοιπόν να είναι αυτό το μέλλον !

Εκεί που με βαριά καρδιά θα κατέβαινα τις σκάλες που οδηγούσαν στη παραλία και θα γινόμουν και γω μέλος του “ακριβού” σήμερα είδα σε ένα τοίχο του ξενοδοχείου να υψώνεται ένας κορμός δέντρου και στη βάση του γραμμένη μια επιγραφή. Απορρημένοι πλησιάσαμε να διαβάσουμε τα μικρά της γράμματα .Με δυσκολία αναγνωρήσαμε ότι επρόκειτο για ένα ποιήμα αφιέρωμα στο Σικελιανό ,με τίτλο αναφορά στο Σικελιανό και υπογραφή “Συκιά Κορινθίας ,Σπύρος Μπιτσάκης”!

Η απάντηση ήρθε πάλι μέσα από ένα ποιήμα !Το παρόν ίσως δε ξέχασε ακόμα το παρελθόν και έχει ακόμα στις ρίζες του τους στίχους των ποιητών του .Το σπίτι του Σικελιανού ακριβώς εκεί που βρίσκεται δίνει ακόμα αισθητή τη παρουσία ενός πνευματικού επιπέδου ζωής!

Μετά από τις καλοκαιρινές μας στάσεις όπου ακούσαμε ,είδαμε ,βρεθήκαμε σε πολλές λογοτεχνικές συντροφιές,διαβάσαμε ,γεμίσαμε τα ράφια μας με εμπειρίες ,πολύ όρεξη και ενέργεια για να σας δεκτούμε ξανά με φρέσκες ιδέες στη σελίδα μας ,περιμένουμε και εφέτος τη συμμετοχή σας με την αποστολή των έργων σας ,των ερωτησεών σας,των παρατηρήσεων ,ενστάσεων και ότι άλλο χωράει ο νους σας!

Η λογοτεχνία μας ενώνει !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΡΧΗ !

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΥΛΗ ΤΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ -ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Επιστρέψαμε!

Καλησπέρα σας!

Με ιδιαίτερη χαρά μπορούμε να σας πληροφορήσουμε ότι από αύριο Δευτέρα επιστρέφουμε πάλι στις επάλξεις. Με περισσότερη όρεξη από ποτέ, έχοντας ανανεώσει τις μπαταρίες μας, ελπίζουμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες σας!

Σας ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον σας και για το γεγονός ότι παρά το ότι το ιστολόγιο δεν ανανεωνόταν σε υλικό, οι επισκέψεις σε αυτό παρέμειναν σε υψηλά επίπεδα.

Μην ξεχνάτε ότι μπορείτε πάντα να στέλνετε τα έργα σας προς δημοσίευση στο poihshkailogotexnia@yahoo.gr Θα χαρούμε πολύ να τα φιλοξενήσουμε, όπως άλλωστε κάναμε και στο παρελθόν. Μοναδική παράκληση μας είναι να στέλνετε ένα ή δύο ποιήματα σε κάθε mail για να μπορούμε να τα δημοσιεύουμε όλα.