Περηφάνια χαμένη - Ρένα Πέτρου

Τώρα σιωπή θα απλωθεί.
Κεφάλια κάτω.
Θα περπατούμε όλοι σκυφτοί.
Την περηφάνια πού'χαμε
την απωλέσαμε
κι όμως θαρρούμε,
πως ποτέ δεν φταίξαμε.
Κι όσο εμμένουμε
στο ίδιο λάθος,
η δημιουργία χάνεται,
μα και το πάθος.

Ξεκινώντας τη μέρα με Γούντυ Άλλεν...

Το μυστικό της επιτυχίας; Να είσαι διαφορετικός από τους άλλους.

Καλή εβδομάδα!

Καληνύχτα!

Λίγο ακόμα - Γιώργος Σεφέρης

Λίγο ἀκόμα θὰ ἰδοῦμε
τὶς ἀμυγδαλιὲς ν᾿ ἀνθίζουν.

Λίγο ἀκόμα θὰ ἰδοῦμε
τὰ μάρμαρα νὰ λάμπουν,
νὰ λάμπουν στὸν ἥλιο
κι ἡ θάλασσα νὰ κυματίζει.

Λίγο ἀκόμα, νὰ σηκωθοῦμε
λίγο ψηλότερα.









Πηγή

Κραυγή άναρχη - Σωκράτους Δαιμόνιο (Δημήτρης Μούχας)

Μια άναρχη κραυγή
με ξυπνά
ταρακουνώντας το είναι μου
και τότε ξαφνικά
υψώνω το θόλο μου
σε αυτό του Ουρανού,
... Ακούω μια μουσική
σε ρυθμούς έκστασης...
Όλα τώρα ηρέμισαν...
είναι πιο γαλήνια...
πιο όμορφα χωρίς γιατι...
και πάνω απ'όλα,
όλα μπήκαν σε μια τάξη...

Κίνηση ματ - Ξένια Ανδρέου

Ο ήλιος που τολμώ να κοιτάξω
με καίει στα μάτια.
Πονάω μα δεν τα γυρίζω αλλού,
ψάχνω για τον νικητή.
Η τύφλωση έρχεται σγιά - σιγά
και είναι αναπόφευκτη
όπως ο έρωτας...
Μια τύφλωση, μια παραφορά, μια τρέλα
τα σωθικά αργά, βασανιστικά καίει
και έχεται ο θάνατος λυτρωτικός
να σε γλιτώσει
από το γλυκό μαρτύριο, να ξεφύγεις...
Κίνηση ματ σε σικέ παιχνίδι...





 




Πηγή: http://stigmeszwhs.blogspot.gr/2013/01/blog-post_26.html

Ποίημα της καρδιάς - Λάσκαρης Π. Ζαράρης

Ξεκινώντας τη μέρα με Jean-Paul Sartre

Στην Αγάπη, ένα κι ένα κάνουν ένα.

Σας ευχόμαστε μια χαρούμενη Κυριακή!

Κι όμως δεν είναι ζωγραφική! Είναι φωτογραφίες!

Ο Dong Honh-Οai γεννήθηκε το 1929 σε μια επαρχία της Κίνας και από την ηλικία των 7 ετών μαθήτευσε στη Σαϊγκόν σε ένα στούντιο φωτογραφίας Κινέζων μεταναστών, όπου έμαθε τα βασικά της φωτογραφικής τέχνης, φωτογραφίζοντας τοπία στον ελεύθερο χρόνο του. Στη συνέχεια φοίτησε στο National Art University του Βιετνάμ, ενώ σε ηλικία 50 ετών μετανάστευσε στο Σαν Φρανσίσκο, όπου για να ζήσει πουλούσε τις φωτογραφίες του στα τοπικά πανηγύρια.

Σιγά σιγά άρχισε να ασχολείται εμπειρικά με τη μετατροπή των φωτογραφιών σε… ζωγραφική, χρησιμοποιώντας μόνο τα αρνητικά των φιλμ, μελάνι και απλά πινέλα, ακολουθώντας ένα καλλιτεχνικό στιλ γνωστό ως pictorialism (σ.σ. πικτοριαλισμός: προσπάθεια της καλλιτεχνικής φωτογραφίας να μιμηθεί τη ζωγραφική και τη χαρακτική).

Πολύ σύντομα οι δημιουργίες του έγιναν γνωστές και οι κριτικοί άρχισαν να γράφουν γι’ αυτόν, με αποτέλεσμα να μη χρειάζεται πλέον να πουλά τα έργα του στους δρόμους για βιοποριστικούς λόγους αλλά διάσημες γκαλερί στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη και στην Ασία ενδιαφέρθηκαν να τα εκθέσουν.