Ο Δον Κιχώτης τρόφιμος της πόλης- Jovani

Ο Δον Κιχώτης τρόφιμος της πόλης


Σαν αύρα ανεμόμυλου παλλόταν τα όνειρά του
σπαθί ξυλένιο ανέμιζε
κραυγές πολέμου ψέλλιζε
πετροβολούσε τ’ άψυχα που έβρισκε μπροστά του

στο πειραγμένο του μυαλό φοιτούσαν παραμύθια
ιππότη τον στολίζανε
παλάτια όλο του χτίζανε
στην τύχη του αφέθηκε να μάθει την αλήθεια

πως μέσ’την σκόνη στις σκιές στης γνώσης τις σελίδες
θαύτηκε κεί το παρελθόν
έσβησε η φλόγα των κεριών
και στάμπες λήθης μπήκανε στης δόξας της ασπίδες

ο Δον Κιχώτης ξέμεινε και ζει ανάμεσά μας
στα τούβλα του μαντρότειχου
στην πλάνη του καλότυχου
ντυμένος μέσα στ’ άσπρα του ραγίζει την καρδιά μας

τέτοιον καημό δεν τον ποθείς ούτε για τον εχθρό σου
ο καλπασμός κι η πανοπλία του
γίνονται θλίψη και ανία του
όταν φωνάζει ο φρουρός΄΄εμπρός στο θάλαμό σου΄΄

φαρμάκι προσκλητήριο και άγευστο το δείπνο
με φίλο τον χιτώνα του
στον παγερό κοιτώνα του
παράκληση στη μοίρα του να ΄΄φύγει΄΄ μέσ’ τον ύπνο

Ματωμένη σκηνή - Άννα Α. Θεοδωρίδου

Θυσιάζεται η στιγμή 
στο βωμό της αμφίδρομης 
μοναξιάς... 
Μέσα στο σκοτάδι,τρέμει 
μια μορφή πληγωμένη, 
ένα μυαλό ερρειπωμένο 
συναντάται με τον αέρα 
της απόγνωσης. 

Και πηγαινοφέρνει 
αναμνήσεις-φαντάσματα. 
Οι πρωταγωνιστές 
τούτης της ματωμένης 
σκηνής...

Μια φορά κι έναν καιρό - Μάνος Τσεμπερλής

 

Ήταν κάποτε ένα μικρό αγόρι που ήξερε τα πάντα για τον κόσμο

και δεν είχε γνωρίσει κανένα φόβο. Ήταν πάντα όμως ανήσυχος.

Δεν ήταν ο θάνατος που τον απασχολούσε, μήτε η δόξα, μήτε το χρήμα. Το μόνο που τον πλήγωνε και τον έκανε να μη μιλάει, ήταν η άγνοια του. Γιατί μέσα σε όλες τις γνώσεις και τα χαρίσματα που του είχε δώσει η ζωή παρέλειψε να του δώσει την γνώση της αγάπης. "Αυτή θα πρέπει να τη μάθεις μόνος σου" του είπε.

Λογοτεχνία με ημερομηνιά λήξης (ένα άρθρο της Εύας Στάμου)

Ξεφυλλίζοντας τα ένθετα των εφημερίδων το σαββατοκύριακο θα νόμιζε κανείς ότι το βιβλίο είναι προϊόν εποχιακό το οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να καταναλώσουμε εντός μιας συγκεκριμένης σεζόν. Είναι μία τακτική που ακολουθείται σταθερά από εφημερίδες, περιοδικά αλλά και βιβλιοπωλεία, με αποτέλεσμα να έχουμε βιβλιοπροτάσεις για ‘τις γιορτές’, ‘το σαββατοκύριακο’, ‘την άνοιξη', ‘τις καλοκαιρινές διακοπές’.

Να έρχεσαι στον ύπνο μου - Χρήστος Μπουλώτης

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς. 12 μετάλλια η Ελλάδα στους παραολυμπιακούς...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ήρωες αθλητές μας που μας τίμησαν με την παρουσία τους στους Ολυμπιακούς αγώνες ΑΜΕΑ στο Λονδίνο. Πολλά συγχαρητήρια και σ' εκείνους που δεν κατάφεραν να κατακτήσουν κάποιο μετάλλιο αλλά και σε όλους τους αθλητές όλων των χωρών που πήραν μέρος στους παραολυμπιακούς.

Πικραμένος αναχωρητής - Νικηφόρος Βρεττάκος

Θα φύγω σε ψηλό βουνό, σε ριζιμιό λιθάρι
να στήσω το κρεβάτι μου κοντά στη νερομάνα
του κόσμου που βροντοχτυπούν οι χοντρές φλέβες του ήλιου,
ν' απλώσω εκεί την πίκρα μου, να λυώσει όπως το χιόνι.
Μήν πιάνεσαι απ' τους ώμους μου και στριφογυρίζεις
άνεμε!
φεγγαράκι μου!
Καλέ μου!
Αυγερινέ μου!

ΑΝΤΩΝΗΣ Θ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ- Ο ΚΟΜΠΟΣ

Ο ΚΟΜΠΟΣ

     Το χωριό ένας κόμπος που μ' έσφιγγε.
     Δε θα γινόταν πόλη ποτέ.
     Μοιάζει με νάνο που γέρασε χωρίς να ψηλώσει.

     Τώρα η πόλη πλέκει δίχτυα γύρω μου.
     Σφίγγει τα πλευρά,
     στενεύει τα πόδια.
     Η πόλη δεν είναι το χωριό που τη ζήλευε,
     μα ένας κόμπος ζορίζει πάλι το λαιμό μου.

Ξεκινώντας τη μέρα με μια φράση του Ουκρανού συγγραφέα Mikhail Turovsky

Τα σπασμένα φτερά χωράνε πιο εύκολα σε τυποποιημένα κουτιά.

Καλημέρα και χαρούμενη Κυριακή!

Παλιό λατομείο μετατρέπεται σε όαση πρασίνου!

Τα άγρια βράχια, οι μεγάλες ποσότητες σκόνης αλλά και το απόκοσμο τοπίο ενός λατομείου είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος με ποιο τρόπο μπορεί να μεταμορφωθεί σε μια όαση πρασίνου, κερδίζοντας μάλιστα το Βραβείο Αρχιτεκτονικής Τοπίου «American Society of Landscape Architecture Award 2012. Κι όμως.

Ένα εγκαταλειμμένο λατομείο στη Σαγκάη, στην περιοχή Songjiang, αποκαταστάθηκε πλήρως και αναδασώθηκε, επιστρέφοντας επάξια από ένα κατεστραμμένο φυσικό περιβάλλον ξανά στη φύση. Πάνω από 6 χρόνια χρειάστηκαν για τον καθαρισμό των βράχων, τη φύτευση και την αναδιαμόρφωση του τοπίου, αλλά το τελικό αποτέλεσμα αποζημίωσε τους πάντες.