Εντυπωσιακές αστρονομικές φωτογραφίες!

Οι φωτογραφίες αυτές είναι ανάμεσα σε 700 περίπου φωτογραφίες με τις οποίες υπέβαλαν οι υποψήφιοι για το βραβείο Φωτογράφου αστρονομικής φωτογραφίας 2011. Επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες φωτογράφοι κατάφεραν να πετύχουν εντυπωσιακές λήψεις.

Μονοτονία - Κ.Π. Καβάφης

Πίνακας: Lazaros Pandos

Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι —
η όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.

Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Aυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.



Πηγή

Δύο ποιήματα της Ζωγραφιάς Οτζάκη

Είναι η ζωή σου απλωμένη...

Είναι η ζωή σου απλωμένη
σαν τα κομμάτια στο βυθό
ενός ναυάγιου ξεχασμένου
πνιγμένου στο θαμπό νερό.

Είναι η ζωή σου απλωμένη,
όπως του πλοίου τα πανιά
και ξεχυθήκαν ικεσίες,
λυγμοί και πάθη στ'ανοιχτά.

Τρία ρητά του Πλάτωνα

Επιούσιες υποσχέσεις - Μαξ Κύων

Μισή ματιά αναγκαιότητας χρειάζονται οι επιούσιες υποσχέσεις
για να κατέβουν μία ώρα αρχύτερα
τις πλατιές σκάλες των Αρχών και των Δυνατοτήτων.

Όσο θα γκρεμίζεται η ταραγμένη κατοικία,
θα χάνει τη θέση του παρατηρητή,του υποκινητή
και η γλώσσα θα πηγαίνει ροδάνι.
Θα μιλάει για το ξεπεσμένο δρόμο που έγειρε
μια μέρα που οι γάτες ένιωσαν ασφάλεια λόγο του ανύπαρκτου χώρου.

Ω Κερκυραίων συμφοράς: Τρίτο, εχάσαν εκ Λευκάς! - Γιάννης Ζωχιός

Ω συμφορά για Κέρκυρα που τρίτο έχασσέτο

φυγή στους φόρους πίσωσε, μπρόστιασε η Λευκάδα

μόνο τα δυο εκράτησε μα δε τιμούν το πέτο

ούτε τους τρία φέροντας, λυγούν και την Ελλάδα.

Ένα εκπληκτικό κομμάτι που δείχνει γιατί τελικά η μελοποιημένη ποίηση είναι το ανώτερο είδος μουσικής, έτσι σαν δώρο.

Σας χαρίζουμε το παρακάτω εκπληκτικό βίντεο σαν δώρο από εμάς προς εσάς που εδώ και καιρό μας συντροφεύεται σε αυτό το μακρύ ταξίδι στην λογοτεχνία. Με μια απίστευτα όμορφη μελοποίηση ποιημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη θέλουμε να σας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα. Δείτε το βίντεο και θα δείτε ότι έχουμε δίκιο που επιμένουμε...

CD "Το σκοτεινό τρυγόνι" 2006
Νύχτα Βασάνου
Ερμηνεία : Νίκη Τσαϊρέλη
Μουσική : Νίκος Μαστοράκης
Ποίηση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

[...]Και τ' αστέρια μαραμένα
λουλουδάκια του Θεού
σβήονται πέφτουν ολοένα
απ' τον κάμπο του ουρανού [...]

Τα βήματα (Μυρτιώτισσα)

Τα βήματα, τα βήματά σου
τα γνώριμα τ’ αγαπημένα που είναι χαμένα.
Έχω ποθήσει τη μιλιά σου,
τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια.

Κι έχω διψάσει τα φιλιά σου
και πια με σφάζουνε μαχαίρια.
Σαν θυμηθώ τα βήματά σου,
καίγονται ξαφνικά τ’ αστέρια.
Βρίσκομαι μες την αγκαλιά σου.

Τα βήματα, τα βήματά σου.
Τα βήματα, τα βήματά σου,
μες τα όνειρά μου τρομαγμένα,
φτάνουν σε μένα.

Έχω ξεχάσει τη μιλιά σου,
τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια.
Κι έχω διψάσει τα φιλιά σου
και πια με σφάζουνε μαχαίρια.

Σαν θυμηθώ τα βήματά σου,
καίγονται ξαφνικά τ’ αστέρια.
Βρίσκομαι μες την αγκαλιά σου.
Τα βήματα, τα βήματά σου.

Πηγή

Ο Κωστής Παλαμάς στον Διονύσιο Σολωμό

Σολωμός
Τόσω σε νοιώθω μέσα 'ς την καρδιά μου,
Που τόρα τρέμω μήπως και σε χάσω,
'Σ των στίχων μου τη γύμνια, ποιητά μου,
Απ' τα ζεστά μου στήθη αν σ' ανεβάσω.

Βαθειά κ' εσύ μέσα 'ς το νου κλεισμένη
Έκρυβες την ιδέα, λάμψι θεία,
Κ' εκύτταζες με στίχους καμωμένη
Για να της πλάσης άξια κατοικία.

Γι' αυτό 'ς των τραγουδιών σου το βιβλίο
σκόρπιοι, ριγμένοι 'σάν από την τύχη,
μισόπλαστοι, ένας ένας, δύο δύο,
μαζή αστράφτουν και σβύνουν τόσοι στίχοι!

Στίχοι 'σάν περιστέρια χωρίς ταίρι,
στίχοι, ταιράκια, μα χωρίς φωλιά,
στίχοι 'σά' ρόδου φύλλα που τ' αγέρι
τα σκόρπισε από την τριανταφυλλιά.

Μα μέσα σου εξύπναε ξαφνικά
Η φαντασία, δύναμι γεμάτη,
Κι' ό,τ' έχτιζες εσύ πονετικά,
Τα γκρέμιζε 'σά' χάρτινο παλάτι.

Γιατί για την ιδέα, λάμψι θεία,
Δεν έφταναν των στίχων σου τα κάλλη'
Και ήταν η 'δική σου φαντασία,
Παράξενη, ανυπόταχτη, μεγάλη.

'Σ της θάλασσας επάνω τα νερά
Ένας τεχνίτης με μυαλό και γνώσι
Βαρύν αγώνα είχε μια φορά
Παλάτι ξακουστό να θεμελιώση.

Το ξακουστό παλάτι την ημέρα
'Σ τα κύματα χτιστό θαμποβολούσε,
Μα όταν η νύχτ' απλώνοταν 'κεί πέρα,
Νεράιδα πεισματάρα το χαλούσε.

Ενίκησ' ως το τέλος ο τεχνίτης
Κ' ερρίζωσε το θαύμα του 'ς το κύμα...
—Εσύ πρίν να νικήσης την ορμή της,
Αχ! η νεράιδα σ' έβαλε 'ς το μνήμα!


Κωστή Παλαμά Άπαντα, τόμος 1ος.
εκδ. Μπίρη, 1972 (με την επιμέλεια του "Ιδρύματος Κωστή Παλαμά")

Ποίημα για σένα

Ὡραῖο φθινοπωρινὸ πρωί- Γιῶργος Σεφέρης

Ὡραῖο φθινοπωρινὸ πρωί

γιὰ τὴν κυρία Ντονογκά

Νὰ ποὺ μ᾿ ἀρέσουν ἐπὶ τέλους αὐτὰ τὰ βουνὰ μ᾿ αὐτὸ τὸ φῶς
μὲ δέρμα ρυτιδωμένο σὰν τὴν κοιλιὰ τοῦ ἐλέφαντα
ὅταν τὰ μάτια του στενεύουν ἀπ᾿ τὰ χρόνια.
Νὰ ποὺ μ᾿ ἀρέσουν αὐτὲς οἱ λεῦκες, δὲν εἶναι πολλὲς
σηκώνοντας τοὺς ὤμους μέσα στὸν ἥλιο.
Οἱ ἀψηλοὶ γκέγκηδες οἱ κοντοὶ τόσκηδες
τὸ καλοκαίρι μὲ τὰ δρεπάνια καὶ τὸ χειμώνα μὲ τὰ τσεκούρια
κι ὅλο τὰ ἴδια ξανὰ καὶ ξανά, ἴδιες κινήσεις
στὰ ἴδια σώματα κόπηκε ἡ μονοτονία.

Τί λέει ὁ Μουεζίνης στὴν ἄκρη τοῦ μιναρέ; γιὰ πρόσεξε
Ἔσκυψε ν᾿ ἀγκαλιάσει μία ξανθὴ κούκλα στὸ πλαϊνὸ μπαλκόνι.
Αὐτὴ ἀνεμίζει δυὸ ρόδινα χεράκια στὸν οὐρανὸ
δὲν παραδέχεται νὰ τὴ βιάζουν
Ὡστόσο γέρνει ὁ μιναρὲς καὶ τὸ μπαλκόνι σὰν τὸν πύργο τῆς Πίζας
ἀκοῦς μονάχα ψιθυρίσματα, δὲν εἶναι τὰ φύλλα μήτε τὸ νερὸ
«ἀλλάχ! ἀλλάχ!» δὲν εἶναι μήτε τ᾿ ἀγεράκι, παράξενη προσευχὴ
ἕνας κόκορας λάλησε, πρέπει νά᾿ ναι ξανθὸς
ὢ ψυχὴ ἐρωτευμένη ποὺ πέταξες στὰ ὕψη!

3 όμορφα ποιήματα από τον Νίκο Λυγερό...

Το γλυκό πέλαγος

Στο γλυκό πέλαγος
μην ψάχνεις για στάχτες
αυτές είναι δικές μας
κοίτα μόνο τη ζάχαρη
που έχυσες αργά
για να φύγει επιτέλους
η πίκρα της λύπης
όταν μάθαμε τότε
για το θάνατο της
και φρόντισες για μας
δίχως να πεις τίποτα
ενώ πιστεύαμε
ότι μας είχες ξεχάσει.