Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

Άλλο ένα πολύ ωραίο ποίημα από την Rachel Lowes ( έργα αναγνωστών)

Πάρε το δέρμα των λέξεων μου
εντελώς ακατάλληλο 
της όποιας αδιαβροχίας,
εντελώς εκτεθειμένο 
της πιο απίθανης πυράκτωσης,
Γυμνά φωτίσου…

Να ναι ηλιόφωτες οι σημερινές σου αυτοχειρίες
το υφαίνω κύματα,
Ανατολές,
Δύσες,
Ροές μου..
Ανάμεσα στο κύμα και στο κύμα
να στέκεσαι…
Λουτήρια
γεμίζουν οι ουρανοί
για να γελάς…

R (σκεύος δακρύων)

Οι περαστικοί - Φραντς Κάφκα (από τα διηγήματα και μικρά πεζά, εκδόσεις Ροές)

Οι περαστικοί

Όταν κάνουμε περίπατο τη νύχτα σε κάποιο σοκάκι και ένας άνδρας τρέχει καταπάνω μας, τον βλέπουμε ήδη από μακριά -γιατί ο δρόμος μπροστά μας είναι ανηφορικός και έχει πανσέληνο-, δεν θα τον αρπάξουμε, ακόμα κι αν είναι αδύναμος και ρακένδυτος, ακόμα κι αν τρέχει κάποιος άλλος στο κατόπι του και φωνάζει, αλλά θα τον αφήσουμε να συνεχίσει το τρεχαλητό του.

Επιλεγμένες φράσεις γεμάτες σοφία από έργα του Παπαδιαμάντη.





Μία δυστυχία δὲν ἔρχεται ποτὲ μόνη της. «Ἡ χτυπημένη»

Τώρα ὅμως ἡ πράγματι ἐπικρατοῦσα θρησκεία εἶναι ὁ πλέον ἀκάθαρτος καὶ κτηνώδης ὑλισμός. Μόνον κατὰ πρόσχημα εἶναι ἡ χριστιανοσύνη. «Ἰατρεία τῆς Βαβυλῶνος»

Ἡ πλουτοκρατία ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ μόνιμος ἄρχων τοῦ κόσμου, ὁ διαρκὴς Ἀντίχριστος. Αὕτη γεννᾷ τὴν ἀδικίαν, αὕτη τρέφει τὴν κακουργίαν, αὕτη φθείρῃ σώματα καὶ ψυχάς. «Οἱ χαλασοχώρηδες»

Καὶ ἐξ ὅλων τῶν καρπῶν ὁ μόνος, ὅστις δὲν χρῄζει οὔτε καιροῦ οὔτε ὥρας διὰ νὰ ὡριμάσῃ, εἶναι ὁ σατανικὸς ἔρως. «Οἱ ἔμποροι τῶν ἐθνῶν»

Ἀπορῶ, πάτερ μου, πῶς ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν τῇ ὑπ᾿ αὐτοῦ δημιουργηθείσῃ φύσει αἴσθημα ἰσχυρότερον τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως. «Οἱ ἔμποροι τῶν ἐθνῶν»

Υστεροφημία-Δικαίωσις Κώστας Καρυωτάκης.


Η τελευταία συλλογή του Κ. Καρυωτάκη με τίτλο "Ελεγεία και Σάτιρες" ξεκινά με το ποίημα "Υστεροφημία" και τελειώνει με το ποίημα "Δικαίωσις". Δεν πρέπει να είναι τυχαία η επιλογή του ποιητή. Γενικώς στην ποίηση του βλέπουμε συχνά το "άγχος" (αν μπορούμε να το ονομάσουμε έτσι) που βιώνει ο πνευματικός άνθρωπος σχετικά με το τι θα απογίνει ο προσωπικός, πνευματικός του κάματος.Ας απολαύσουμε τα δύο αυτά ποιήματα.

Απόσπασμα από το έργο "Γιούγκερμαν" του Μ.Καραγάτση.


Το μεγάλο πανηγύρι έγιν’ ένα Σάββατο. Το βραδάκι, σεις εφτά, η Βούλα είχε το συνηθισμένο ραντεβού της με το Βάσια. Όταν, κατά τις εξήμιση, κατέφθασε ο κύριος οιονεί* αρραβωνιαστικός. Δε γινόταν για πρώτη φορά αυτό. Τότε η Βούλα έκλεινε το μισό παραθυρόφυλλo της κάμαράς της, σε τρόπο που να το ιδεί ο Βάσιας απ’ το Περίπτερο. Κι αυτό είχε την εξής συμβατική σημασία: «Σήμερα δεν μπορώ να έρθω. Αύριο την ίδια ώρα».
Οπωσδήποτε, η Βούλα περίμενε την επίσκεψη του γιατρού για την Κυριακή. Από το πρωί βρισκόταν σε πυρετική προσμονή του βραδινού περίπατου. Τόσο πολύ πεθυμούσε να ιδεί το φίλο της εκείνο το βράδυ, που τίποτα δεν μπορούσε να τη συγκρατήσει. Στο σαλόνι, όπου πήγε με το Γιώργο, ήρθε κι η Νίτσα*. Ευτυχώς γιατί δε θα μπορούσε να κρατήσει μια

Στάλσιμο. Ποίηση του Δ. Καψάλη. (Χρησιμοποιήθηκε ως τραγούδι τίτλων γνωστής ελληνικής σειράς)



Ποιο τραγούδι, πικρός αδερφός

στη μικρή θα σε φέρει πατρίδα
Γαλανή μου ελπίδα και φως
πάνε χρόνια και ακόμη δε σ' είδα

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γρηγόριου Ξενόπουλου "Αναδυομένη".



 Έμεινε πίσω ξεπίτηδες. Κι άμα προχώρησαν λίγο κι οι τελευταίοι της συντροφιάς, πήγε ως τ' αχείλι του γκρεμνού και με τη μεγαλύτερη απά­θεια άρχισε να λοξοκατεβαίνει. 
Θάμα πώς έβρισκαν στήριγμα τα πόδια του στην κατηφοριά εκείνη και πώς κρατούσε την ισορροπία το πελώριο εκείνο κορμί! Εύρισκαν όμως τα πόδια· και το κορμί, γυρμένο προς τα πίσω, καθιστό σχεδόν, κρατιόταν και κατέβαινε... κατέβαινε... 
Μόνο μια στιγμή ο Ντένης κινδύνεψε αληθινά: Τη στιγμή που, γυ­ρίζοντας το κεφάλι πίσω, η Κλαίλια τον είδε κι ανακραύγασε έντρομη. 

"Αγαπημένη μου" Ερωτικό Ποίημα, Τασος Λειβαδιτης (απόσπασμα). Καλή σας μέρα!


erotiko poiima

Δος μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.
Σ’ εύρισκα, αγαπημένη,
στο χαμόγελο όλων των αυριανών ανθρώπων.
Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.
Yστερα έρχόταν η βροχή.
Mα έγραφα σ’ όλα μας τα χνωτισμένα τζάμια τ’ όνομα σου
κι έτσι είχε ξαστεριά στη κάμαρά μας.
Kράταγα τα χέρια σου
κι έτσι είχε πάντοτε η ζωή ουρανό κι εμπιστοσύνη.
Tα μαλλιά σου είναι μαύρα όπως μια νύχτα,
στο στόμα σου ανασαίνει ολάκερη η άνοιξη…
Oλα μπορούσανε να γίνουνε στον κόσμο αγάπη μου,
τότε που μου χαμογελούσες...


Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

~Τρωτή~ Ένα εξαιρετικό ποίημα από την Κάκια Παυλίδου (έργα αναγνωστών)

~Τρωτή~
Οι δανδέλες
από σύρμα
για να απλώνω τα μουσκεμένα Όνειρα
να στεγνώνει το Χώμα της Ψυχής μου...
Η χτένα
ατσάλινη
να ξεμπλέκω τις τούφες της Σκέψης,
όταν μπλέκονται οι Επιθυμίες ξεριζωμού
με τις Ρίζες της Ζωής μου...



Απόψε- Rachel Lowes, ένα όντως πολύ ωραίο ποίημα (έργα αναγνωστών)

Απόψε

Με τυχοδιώκτες δρόμους στο βλέμμα

Μπαίνω πάλι στην αυλή σου
Αγγίζω τις σκιές από τις γρίλιες 
Στα κλειστά σου βλέφαρα
Υποδόρια εισέρχομαι 
Του ύπνου σου
Να φωλιάσω εκεί

Να αγαπηθώ…
Εξημέρωσε με…

R (ωμή θρέψη)

ο Ρώμος Φιλύρας στον Αριστομένη Προβελέγγιο


Image and video hosting by TinyPic *** Image and video hosting by TinyPic

Πορτραίτο
Στον Αριστ. Προβελέγγιο

Στο δρόμο, που το πλήθος τρέχει αδιάφορο
για κάθε ωραίο, αγάλι επερπατούσες,
έμοιαζες σα να σε ύψωνε πνοή
και τίποτα σα να μην εμισούσες.

Το βήμα σου απαλό σαν Απολύτρωση
κ' η όψη σου ολόασπρη σαν κρίνο
κι έπεφτε η λάμψη της ματιάς κι εφάνταζε
το γαληνό χαμόγελό σου εκείνο...