Συντομία- Χόρχε Μπουκάι

Γεννήθηκα σήμερα το ξημέρωμα
έζησα την παιδική μου ηλικία το πρωί
και γύρω στο μεσημέρι
έμπαινα ήδη στην εφηβεία μου.

Και δεν είναι ότι τρόμαξα
που ο χρόνος μου περνάει τόσο βιαστικά.

Μόνο με ανησυχεί λίγο να σκέφτομαι
ότι ίσως αύριο
 να είμαι πολύ γέρος
για να κάνω όλα όσα άφησα σ' εκκρεμότητα.  

Ν. Λυγερός- Ποιος άραγε καταλαβαίνει; (έργα αναγνωστών)

Ποιος άραγε καταλαβαίνει;


Ποιος άραγε καταλαβαίνει
τον αγώνα της ημέρας
αν δεν ξέρει για το χρόνο;
Ποιος άραγε κατανοεί
την αξία του ανθρώπου
αν δεν γνωρίζει την ανθρωπότητα;
Δεν πρέπει να σε πειράζει
αν δεν υπάρχει κανείς άλλος 
από τους αγωνιστές.
Ο σκοπός μας δεν είναι
μόνο η αναγνώριση
αλλά η δικαίωση.

Μια καλημέρα αυτή τη φορά με ένα όμορφο τραγούδι.

Βροχή μου - Χρήστος Θηβαίος 

Μιας και οι καιροί σιγά σιγά ανοίξανε και η θερμοκρασία ανεβαίνει, πηγαίνοντας για το καλοκαίρι ολοταχώς, είπαμε να βάλουμε αυτό το τραγούδι.

Αφιερωμένο σε αυτούς που η βροχή του χειμώνα θα τους λείψει αλλά και σε αυτούς που δεν την αγαπούν και τόσο. 

Καλημέρα σας. Να έχετε μια ευχάριστη μέρα. 

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική (απόσπασμα από το Άξιον Εστί) - Οδυσσέας Ελύτης

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου...

Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες

με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων

όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη...

Μα η καρδιά λέει Στάσου ακόμα (Καζαντζάκης-Αναφορά στον Γκρέκο)

Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. 'Οχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε.  

        Ο ήλιος βασίλεψε, θάμπωσαν τα βουνά, οι οροσειρές του μυαλού μου κρατούν ακόμα λίγο φως στην κορφή τους, μα η άγια νύχτα πλακώνει, ανεβαίνει από τη γης, κατεβαίνει από τον ουρανό, και το φως ορκίστηκε να μην παραδοθεί, μα το ξέρει, σωτηρία δεν υπάρχει, δεν θα παραδοθεί, μα θα σβήσει.  

        Ρίχνω στερνή ματιά γύρα μου, ποιον ν' αποχαιρετήσω; τι ν' αποχαιρετήσω; τα βουνά, τη θάλασσα, την καρπισμένη κληματαριά στο μπαλκόνι μου, την αρετή, την αμαρτία, το δροσερό νερό; Μάταια, μάταια, κατεβαίνουν όλα ετούτα μαζί μου στο χώμα.  

Μαρῖνος Φαλιέρος - Ἐρωτικὰ ὄνειρα (απόσπασμα)

<...> Κι ἐγὼ ὁ φτωχὸς ἐστέναξα κι ἐδάκρυσεν τὸ φῶς μουἀκόντα τέτοιο ρώτημα παράξενον ὀμπρός μου-φιλῶντα τὰ ματάκια της καὶ τὰ ῾μνοστά της χείληἐπέφτασιν τὰ δάκρυά μου στ᾿ ὡριόν της τὸ τραχήλι.Γλυκιά, μὲ παραπόνεση, πολλὰ τῆς ἀπεκρίθη:Τί ἔν᾿ τὸ παράξενον αὐτὸ στὸ νοῦ σου ὁπογεννήθη,ὦ σπλαχνικό μου σκάνδαλο, γλυκὸ καὶ πειρασμέ

She Walks In Beauty – ερωτικό ποίημα του Λόρδου Μπάιρον σε μετάφραση.

Ο Λόρδος Μπάιρον (Lord Byron ή Λόρδος Βύρων) είναι γνωστός όχι μόνο ως ένας μεγάλος φιλέλληνας, αλλά και ως ένας ερωτικός ποιητής που μάγευε με τη λυρικότητα και τρυφερότητα των στίχων του.

Το ποίημα She walks in beauty φαίνεται να γράφτηκε από το Λόρδο Μπάιρον για μια γυναίκα που αγαπούσε, που θαύμαζε για τη συγκλονιστική της ομορφιά.

Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική, αφού γράφτηκε για ξαδέρφη του, την Mrs. Wilmot που γνώρισε σε ένα πρωινό τσάι. Η γυναίκα αυτή φορούσε ένα βαθύ μαύρο φόρεμα, και συγκλόνισε τον ποιητή με τα σκούρα μαλλιά και μάτια της, αλλά και τις σκιές που έπεφταν στο πρόσωπο της.

Ποίηση και σοφία Ινδιάνων

 Βιβλίο: Ινδιάνικη ποίηση, Στα ίχνη του ανέμου, Πανός, Αθήνα, 1984.

Σε μια αγαπημένη γυναίκα

Στον ουρανό ένα φεγγάρι˙ στο πρόσωπό σου ένα στόμα.

 Στον ουρανό πολλά άστρα˙στο πρόσωπό σου μόνο δυο μάτια.

 (Otomi)

Όχι παντοτινά στη γη.

Τάχα ζούμε πραγματικά στη γη;

Όχι παντοτινά στη γη

Εδώ μόνο για λίγο.

 Αν ήταν ζαντ πάλι θα έσπαγε

Αν ήταν χρυσάφι πάλι θα έλυωνε

 ακόμα και τα φτερά του κετζάλ μαραίνονται.

 Όχι παντοτινά στη γη

 εδώ μόνο

(Aztec) (Κετζάλ-Εξωτικό πουλί)

                                            "Πηγή" και επιλογή αποσπασμάτων: Γεσθημανή Σ.

Πάμπλο Νερούδα - Το γέλιο σου (tu risa)

Σχόλιο του χρήστη που μεταφόρτωσε αυτό εντυπωσιακό βίντεο στο youtube:

''Το κομμάτι που ακούγεται έχει τίτλο "Love", είναι του Antonio Pinto και περιέχεται στο soundtrack της ταινίας "Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας" (2008)''

Ο Πάολο Ιασβίλι για τον Αρθούρο Ρεμπώ

 *** 

Αρθούρος Ρεμπώ

Άνθρωπε φωτεινέ! Μεγαλομάρτυρα της ποίησης

Από τη στόφα του Χριστού χωρίς ανάσταση

Το βιαστικό σου βήμα, καλπάζοντας στη ράχη της Ευρώπης

Στον ουρανό σημάδι όπως του λαμπερού ελαφιού το σάλτο.

Θείο πλάσμα, στο Παρίσι των ειδώλων

Έλαμψες πάνω στα καλντερίμια ήλιος πρωτόφαντος

Σαν βασιλιάς μετά από 'να θρίαμβο παράτησες τις λέξεις

Και μόνον η ομορφιά, η άσπιλη, έμεινε κραταιή...

Έντομα- Αγνοούμενοι άλλα δύο έργα του Παναγιώτη Τσαλίδη (έργα αναγνωστών)

            Έντομα


                                             Την ώρα που θ`ανοίγομαι στο Άγνωστο
                                             κάποιοι με βία θα κλείνουνε τις πόρτες τους'
                                             κι όλοι οι σοφοί κι οι μέντορες της Γης
                                             θα τρέχουν στα κελιά τους να σωθούν 
                                             καθώς θα εξαργυρώνονται οι στιγμές
                                             και δε θα υπάρχει τίποτα πιο στέρεο απ`τα δάκρυα...