'Αναμπελ Λη- Έντγκαρ Άλλαν Πόε

   

   'Αναμπελ Λη

Χρόνια πολλά περάσαν από τότε,
       σ' ένα βασίλειο δίπλα στο γιαλό,
που κάποια κόρη ζούσε, τ' όνομά της
       'Αναμπελ Λη, θα το 'χετ' ακουστό.
Κι η κόρη αυτή μονάχην είχε σκέψη
       να μ' αγαπά και να την αγαπώ.

Ήμαστ' ακόμα δυο μικρά παιδάκια,
       σ' ένα βασίλειο δίπλα στο γιαλό:
Μα ήταν τρανή η αγάπη που αγαπιόμαστε-
       η 'Αναμπελ Λη κι εγώ. Στον ουρανό
τα φτερωμένα Σεραφείμ, που μας ζηλεύανε,
       μας κοίταζαν με μάτι φθονερό.

Κι ήταν γι' αυτό -περάσανε πια χρόνια-
       που στο βασίλειο δίπλα στο γιαλό,
κατέβηκε απ' τα νέφη στην ωραία μου
       'Αναμπελ Λη, ψυχρό, θανατερό
τ' αγέρι κι οι μεγάλοι συγγενήδες της
       τη πήραν και μ' αφήσαν μοναχό,
σ' ένα μνημούρι μέσα να τη κλείσουνε
       στη χώρα τούτη δίπλα στο γιαλό.

Οι άγγελοι που δεν είχαν τη δική μας
       την ευτυχία, ζηλέψαν και γι' αυτό-
Ναι! Και γι' αυτό (καθώς το ξέρουν όλοι
       μες στο βασίλειο δίπλα στο γιαλό),
Τ' αγέρι από τα νέφη κάποια νύχτα
       κατέβηκε ψυχρό, θανατερό
και μ' άρπαξε τον ώριο θησαυρό.

Κι από των πιο σοφών και πιο μεγάλων
       η αγάπη μας τρανότερη πολύ-
κι ούτ' οι αγγέλοι πάνω στα ουράνια
       κι ουτ' οι δαιμόνοι κάτω απ' το βαθύ
Ωκεανό μπορούνε τη ψυχή μου
       να τη χωρίσουν διόλου απ' τη ψυχή
της ωραίας μου 'Αναμπελ Λη.

Γιατί ποτέ δε βγαίνει το φεγγάρι
       χωρίς ονείρατα γλυκά να μου κρατεί
της ωραίας μου 'Αναμπελ Λη.
       Και πάντα, όταν προβάλλουνε τ' αστέρια,
νιώθω και πάλι τη ματιά τη λαμπερή
       της ωραίας μου 'Αναμπελ Λη.
Κι όλη τη νύχτα δίπλα μου τη νιώθω,
       συντρόφισσα μου, αγάπη μου ακριβή
μέσα στον τάφο δίπλα στην ακτή
       που του πελάου το κύμα αντιλαλεί.

Μετάφραση: Κ. Παπαδάκης


Το είδαμε εδώ

Βιβλιοπρόταση: Το φιλοσοφικό λεξικό του Cambridge

Στο λεξικό αυτό θα βρείτε τις πιο ολοκληρωμένες μελέτες που σχετίζονται με τις σημαντικότερες ιδέες και φιλοσοφίες που υπήρχαν και εξελίσσονται από την αρχαία Ελλάδα ως σήμερα.

Πρόκειται για το πλέον έγκυρο λεξικό φιλοσοφίας στον κόσμο το οποίο είναι μια εξαιρετική δουλειά από μια ομάδα τετρακοσίων σαράντα επιστημόνων και συγγραφέων ανα τον κόσμο.

Στο συγκεκριμένο λεξικό δεν παρουσιάζονται μόνο φιλοσοφίες των δυτικών χωρών αλλά υπάρχουν και λήμματα από την αραβική, ισλαμική, αφρικανική, ιαπωνική και νοτιοαμερικάνικη φιλοσοφία.

4.727 λημματα φιλοσοφίας
440 επιστήμονες συγγραφείς
16 Έλληνες ειδικοί στην μετάφραση.

Φως εκ φωτός- Νίκος Τσίντρος

Ήλιε που παντρεύτηκες της μοναξιάς τη δόξα
και κάθισες εκεί ψηλά στο θρόνο του απείρου,

έπλασες με τη φωτιά ανθρώπους και λιβάδια,
την κάθε επιθυμία μας με φωτεινά σημάδια.
Έπλασες τον κόσμο μας, με άπειρη σοφία,
θυμίζοντας, σωριάζοντας, την κάθε μας μωρία.

Έδωσες σε μας φωτιά, να μας θυμίζεις όλους,
πως όλα όσα έχουμε, νερό και φως και δάκρυ,
είναι πλασμένα από αυτή, τη Θεϊκή τη στάχτη,
πως ότι τελειώνει είν’ αρχή κι ο κύκλος εν κινήσει.

ΓΑΖΑ ανατολικη οχθη- Στέλλα Μήτσιου

Το μισος ετρεξε

Μαζι με το αιμα,από τις ανοιχτες φλεβες

Ξεχειλισε στους δρομους..

Ετρεξε αφθονο

Στους υπονομους της σφαδαζουσας πολης..

Το μισος σαρωσε

Τις ανατολικες οχθες

Εκει που τα παιδια πεθαινουν

Γιατι ο θεος το θελει,

Εκει που η ζωη βιαζεται

Γιατι ο θεος το θελει,

Εκει που ο θεος ξεχασε τα παιδια του

Κι εκεινα στον Οικο του..ασελγουν                                                                         

Κατ επαναλειψη..

Ν. Καρούζος," Αλλόφρονας Ιούλιος"

“Ο γενέθλιός μου μήνας στα θολερά/ λιοπύρια του Καρκίνου

μ’ έναν απρόκοφτον ίσκιο που αναβλύζει/ δονούμενος από φευγαλέα

φωνήματα κληματαριάς- τι άρια/ ο θάνατος ή η έβδομη κοίμηση…

Σα να αισθάνομαι το σώμα μου στον ιδρώτα/ λουσμένο μουσείο

Οπού ‘χει να δείξει σωζόμενες αστραπές

τη μεγάλη του πόνου προσωπογραφία.

Μοναστήρι παμπάλαιο τούτος- εδώ ο ύπερος.

Δεν επιτρέπω υπολειπόμενα δάκρυα

προχωρώντας με χαυλιόδοντες αταραξίας

ανάμεσα στα μελανθή με φως ανήμερο

να κατακάψω και τις πέντε ηπείρους.

Την καλησπέρα μου στα Ιδανικά σας”.

Πηγή

Η πάπια και το καγκουρό - Edward Lear (μτφ. Β. Αμανατίδης)

Ι.
Είπε η Πάπια προς το Καγκουρό:
«Θεέ και κύριε… Πως μπορείς και πηδάς
πάνω απ’ τα λειβάδια μα κι απ’ το νερό,
θαρρείς και ποτέ σου δε σταματάς!
Μες στην απαίσια λιμνούλα μου βαριέμαι φρικτά,
Ζητώ πια να βγω προς τον κόσμο μακριά…
Αχ, να πηδούσα κι εγώ…»
Είπε η Πάπια προς το Καγκουρό.


ΙΙ.
«Στην πλάτη σου πάρε με για μια βόλτα, απαλά»,
είπε η Πάπια προς το Καγκουρό.
«Ήσυχα θα κάθομαι, θα λέω μόνο «πα πα πα»
σε όλο το μακρύ μας ταξίδι αυτό.
Θα δούμε και τον ʼσα, τον Θάλα, τον Όρα,
πάνω απ’ τη θάλασσα, πάνω απ’ τη χώρα-
Πάνε με μια βόλτα, παρακαλώ…»,
είπε η Πάπια προς το Καγκουρό.

Ένα ακόμα υπέροχο ποίημα του Γεώργιου Βελλιανίτη (έργα αναγνωστών)

Η  ΨΑΡΟΒΑΡΚΑ

Φουρτουνιασμένο  πρωϊνό, δέκα  η  ώρα,

γκρίζο  το  πέλαγο  κι  ο  ουρανός.

Κάποια  βαρκούλα  διακρίνεται πέρα,

μακρυά  στον  αγριεμένο  αέρα.

Παλεύει  με  τα  κύματα  τα  μανιασμένα,

πότε  φαίνετ'  ολόκληρη  καί πότε χάνεται.

Κάθε  λεπτό  περνάει  μ'  αγωνία,

μέσα  στη  μπόρα  καί  στην τρικυμία.

Κικὴ Δημουλᾶ - Γῆ τῶν ἀπουσιῶν

Coffee cup: Αγάπη λερωμένη απο καφέ... - Word Chimes (έργα αναγνωστών)

Τα μάτια της ήταν θολά. Αυτό σίγουρα το θυμάμαι. Μπορεί σήμερα να έχω ξεχάσει το χρώμα τους αλλά τον τρόπο που με κοίταζαν εκείνο το βράδυ είναι αδύνατον να το ξεχάσω. Ένα μικρό κορίτσι χωμένο σε ένα σκοτεινό μεταμεσονύχτιο café, ένα κρύο Σαββατόβραδο. Και εγώ με όλο το θράσος του εφηβικού μου αντρισμού να στέκομαι απέναντι της, καπνίζοντας το τσιγάρο μου με τρόπο χολιγουντιανού σταρ.

Και έτσι αργά και βασανιστικά τιμωρώ αυτό το πλάσμα για να ικανοποιήσω τον εγωισμό μου, αυτόν τον ίδιο που αργότερα θα μου τσαλαπατήσει μια diva με τις ψηλοτάκουνες γόβες της.

Μέσα στο ποίημα σε χάνω - Βύρων Λεοντάρης

Μέσα στο ποίημα σε χάνω. Έξω από μένα
άλλη ομορφιά σε παίρνει, αγαπημένη.
Τι θα γίνω και τι με περιμένει
σε άδειες αισθήσεις και χωρίς εσένα

που είσαι για μένα ό,τι είμαι και που τώρα
δεν είσαι μυστικό και πια δεν είμαι ό,τι είμαι.
Τι να μου κάνουν νοσταλγίες και μνήμες;
Το απτό με αρνιέται αυτή την άχρονη ώρα

το απτό που ήταν η τρέλλα μου και το άγχος
α, όλα αυτά που γίναν τώρα στίχοι...
Τι άδοξα που έχασα το στοίχημα
ανάμεσα στο «υπάρχω - δεν υπάρχω».

Καλημέρα σας!