Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Βοσκός και θάλασσα - Χρυσάνθη Νικολάου


Αγνάντευε τη θάλασσα
από χλωρό λιβάδι
βοσκός, που ζούσε ’κεί κοντά
με τ’ άσπρο του κοπάδι.

Τα ζαφειρένια πλάτη της,
τα φορτωμένα ατλάζι,
τον έκαναν πολύ συχνά
βαθιά ν’ αναστενάζει.

Κι η δροσερή η αύρα της,
η ποτισμένη αλμύρα,
του χάριζε μεθυστικά
τα πλάνα της τα μύρα.

Της μερωμένης όψης της
λιμπίστηκε τα κάλλη,
γι’ αυτό και θάρρεψε δουλειά
πως του ταιριάζει άλλη.

Παράτησε τα πρόβατα
κι αγόρασε χουρμάδες,
να γίνει έμπορος τρανός
γυρεύοντας μπελάδες.

Και τους χουρμάδες φόρτωσε
στο πρώτο το καράβι,
στη θάλασσα να ξανοιχτεί,
μη δεν καλοπρολάβει.

Μα μόλις που πλανεύτηκε
κι εκείνη ευθύς αλλάζει!
Σηκώνει κύματα βουνά.
Βογγάει και μανιάζει!

Το πλοίο, καρυδότσουφλο,
τ’ αναποδογυρίζει!
Χουρμάδες πέφτουν στο νερό,
που θέριεψε κι αφρίζει.

Κι εκείνος μόλις πρόλαβε
να βγει με δυσκολία,
μισοπνιγμένος ναυαγός
στην έρμη παραλία.

Μετά από μέρες κάμποσες
ξανά γαληνεμένη
τη θάλασσ’ άλλος την κοιτά
με σκέψη πλανεμένη.

Κι ο δόλιος που την έπαθε
με δύναμη φωνάζει:
-Ε, φίλε, μη σε ξεγελά,
που ψευτοησυχάζει!

Χουρμάδες ξαναζήλεψε
και θέλει να της δώσεις,
μα σαν εμέ στον πειρασμό
κι εσύ να μην ενδώσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.