Ερωτικό Άνθος - Ευτυχία Καπαρδέλη

Έλα στο ταξίδι των ονείρων

στο φως του έρωτα

δίχως μίλημα να σε αγαπήσω

νυφούλα  των ρόδων  που ριγώ

με δίδυμα τόξα και

με γοργά βέλη

τον πόθο και την  ψυχή

τρυπώ

*

Κάλλιστος ,  λυσιμελής

λογισμού ληστής

έρως γλυκός  ακαταμάχητος

λάτρης  θαυμαστής

την καρδιά μου ξελογιάζει

και ζητώ

το γυμνό κορμί σου

να τυλίξω σαν εραστής

Αμαρτίες ενός ποιήματος στο FB - Ηλίας Τσέχος

ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ FB

                                              I' m on the wonter--Zydeco

 

 

 

                                             Ένα εργασιακό ακορντεόν

                                     Ομιλεί κρίση αγάπης

                                     Ένα σαξόφωνο θρηνεί 

 

                                             Μια κοινωνία αυτοκτονεί

                                     Θέμα χώρου στον πάτο π αγαπήσαμε

                                    Δίκαια άδικα παρδαλωμένα

 

                                          Ένα όχι στη βλακεία αρκεί

                                   Δυο, ο καναπές σωριάζεται

                                   Τρία, δοκίμιο το θύμα

 

                                          Ω! ποίημα μοναχό

                                    Είμαι ο χρονοφωτογράφος

                                    Το τέλος ενός σφάλματος

 

                                             Μιά ερημιά δικιά τους

                                     Άλλες τόσες μέρες...

                                    Αυριανή ανάρτηση

 

                                          Μάταια δεν αγάπησα

                                    Δεν χάρηκα ποτέ με λύπη

                                     Νεκρά τα πλήθη, πέρασα,κοινοποιήστε

 

Ξεκινώντας τη μέρα με μια φράση του Gordon Livingston, αμερικανού συγγραφέα

Είμαστε αυτό που κάνουμε και όχι αυτό που λέμε ή σκεπτόμαστε ή αισθανόμαστε.

Χαρούμενο πρωινό!

Πόλεις γεμάτες χρώματα

Πόλεις από όλο τον πλανήτη που είναι γεμάτες χρώματα και μας χαρίζουν μια εντυπωσιακή οπτική.
Τα έντονα χρώματα στα σπίτι είναι μέρος της κουλτούρας και του πολιτισμού για διάφορους λαούς, ενώ άλλοι απλά για λόγους αισθητικής τα χρησιμοποιούν. Σας παρουσιάζουμε γειτονιές γεμάτες χρώματα από διάφορα σημεία του πλανήτη.

Zacatecas, Μεξικό
 

photo by

Νύχτα βασάνου- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Νύχτα βασάνου

Πότε μάτια μου καημένα
θα κλειστείτε στη σιγή,
να χαρίσετε σ’ εμένα
ύπνο, ανάπαψη πικρή;

Αφουγκράσου! πως τα’ αηδόνι
λούφαξε στην ερημιά.
άκουσ’, άκουσε το γκιόνη
παύει να μοιρολογά..

Και τα’ αστέρια, μαραμένα
λουλουδάκια του Θεού,
σβυόνται, πέφτουν ολοένα
απ’ τον κάμπο τα’ ουρανού..

Και το πυροφάνι εχάθη,
που στην έρμη ακρογιαλιά
φέγγει του γιαλού τα βάθη
κι αντιλάμπει στη στεριά.

Κι η Λαλιώ που τ’ αγναντεύει
με λαχτάρα η λυγερή,
σφάλησε το τζάμι, φεύγει•
Αχ! τι όνειρο θα ειδή…

Μοναχός εγώ αγρυπνάω,
νυχτερεύω μοναχός•
λεημοσύνη σας ζητάω
νύχτα, δόλι’ αγάπη, φως!

Ναι, μα το ιερό σκοτάδι,
ναι, μα τ’ άστρο της αυγής,
ούτε ύπνος, για σημάδι,
στη γαλήνη αυτή γης!

Γίνε, νύχτα, συντροφιά μου,
στη βαθειά, άπειρη σιγή•
έλα μες την αγκαλιά μου,
δως μου ανάπαψη πικρή.

 

Ποιητικές φωνές 

Ἡ ἑλληνική γραμματική στό... ἀπόσπασμα!

Στό βιβλίο μου "Ἀλαλία, ἤτοι τό σύγχρονο γλωσσικό μας πανόραμα", εἶχα καταγράψει τήν ἕως τότε ἄγνωστη φράση τοῦ Λένιν: "Ἄν θέλεις νά ἐξαφανίσεις ἕνα λαό, ἐξαφάνισε τή γλῶσσα του". Ἀπό τό 1976 ("μεταρρύθμιση" Ράλλη) ἕως σήμερα ἡ ἑλληνική γλῶσσα τελεῖ ὑπό ἐξάτμιση. Μέ τή νέα ἀγραμμάτιστη γραματική τῆς Ε' καί ΣΤ' Δημοτικοῦ, πού ἔθεσε σε κυκλοφορία τό ὑπουργεῖο πνευματικῆς ἡμιπληγίας, ἡ ἑλληνική γλῶσσα ὁδηγεῖται στό ἀπόσπασμα....

 

Τα βήματα- Μυρτιώτισσα

Τα βήματα

Τα βήματα, τα βήματά σου
τα γνώριμα τ’ αγαπημένα που είναι χαμένα.
Έχω ποθήσει τη μιλιά σου,
τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια.

Κι έχω διψάσει τα φιλιά σου
και πια με σφάζουνε μαχαίρια.
Σαν θυμηθώ τα βήματά σου,
καίγονται ξαφνικά τ’ αστέρια.
Βρίσκομαι μες την αγκαλιά σου.

Τα βήματα, τα βήματά σου.
Τα βήματα, τα βήματά σου,
μες τα όνειρά μου τρομαγμένα,
φτάνουν σε μένα.

Έχω ξεχάσει τη μιλιά σου,
τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια.
Κι έχω διψάσει τα φιλιά σου
και πια με σφάζουνε μαχαίρια.
Σαν θυμηθώ τα βήματά σου,
καίγονται ξαφνικά τ’ αστέρια.
Βρίσκομαι μες την αγκαλιά σου.
Τα βήματα, τα βήματά σου.

Πηγή

Νικηφόρος Βρεττάκος: Ποίηση και Ιστορία

 

Επιστημονικό συνέδριο στο Μουσείο Μπενάκη, στις 9 και στις 10 Νοεμβρίου

 
Με ένα διήμερο συνέδριο κορυφώνονται οι εορτασμοί του Έτους Νικηφόρου Βρεττάκου 2012, που έλαβαν χώρα στη διάρκεια της χρονιάς με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του λάκωνα ποιητή. Το συνέδριο «Νικηφόρος Βρεττάκος: Ποίηση και Ιστορία», θα διεξαχθεί στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη-Κτίριο Πειραιώς (Πειραιώς 138), την Παρασκευή 9 και το Σάββατο 10 Νοεμβρίου.

«Μαρτυρίες για τον Νικηφόρο Βρεττάκο», «Το λογοτεχνικό έργο», «Η συνάντηση της λογοτεχνίας με την ιστορία και την ιδεολογία» είναι οι τρεις θεματικοί άξονες του συνεδρίου, το οποίο στοχεύει να αναδείξει τον άνθρωπο και τον δημιουργό Βρεττάκο. Παλιοί συνοδοιπόροι, φίλοι και ομότεχνοι θα δώσουν τις δικές τους μαρτυρίες για τον άνθρωπο ενώ κριτικοί και μελετητές θα συζητήσουν για την ποιητική του, το βάρος της ιδεολογίας στο έργο του, τη συνομιλία του με την Ιστορία και την θέση του στον κανόνα της νεοελληνικής γραμματείας...

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Αλμπέρ Καμύ

Γράφει ο Δείμος του πολιτή

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Αλμπέρ Καμύ, αγαπημένος συγγραφέας και φιλόσοφος. Αδικοχαμένος, αφού αντί να πάρει το αγαπημένο του το τρένο, τελικά προτίμησε να πάει με το αυτοκίνητο του φίλου του (ο ίδιος δεν οδηγούσε) ώστε να σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό...

Ο Αλμπέρ Καμύ ίσως ήταν ο πιο ποιητικός διηγηματογράφος. Υπαρξιακός κατά το πρότυπο των μεταπολεμικών ποιητών και του Σαρτρ, αριστερός σοσιαλδημοκράτης με επίκεντρο τον Άνθρωπο (βαθιά ουμανιστής).

Ήταν από τους λίγους λογοτέχνες που ξεπέρασε τα όρια της λογοτεχνίας και έφτασε στο επίπεδο της Φιλοσοφίας (οι Γάλλοι τον κρίνουν συχνότερα ως φιλόσοφο παρά ως διηγηματογράφο) με το δικό του "παράλογο" (Σίσυφος)... Το δικό του παράλογο κινούνταν κάπου ανάμεσα στον παραλογισμό του Ιπποπόταμου του Ιονέσκο και το γιατρό της Πανούκλας που δεν ασθένησε αν κι ήταν μέσα στην αρρώστια επί βδομάδες...

Συναναστροφή - Ελντίνα Ελευθεριάδου

Ποιος θέλει να συναναστρέφεται το θάνατο;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να τον νανουρίζει την ύστατη ώρα πριν τα μεσάνυχτα;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να του διαβάζει παραμύθια για να τον γαληνέψει;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να τον ταϊζει ρόδι και μέλι;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να του ανοίγει το ραδιόφωνο για να απλώνεται τριγύρω του η ευχάριστη μελωδία;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να του κόβει τα νύχια, να του χτενίζει τα μαλλιά με το χρυσελεφάντινο χτενάκι;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να τον πλένει με μυρωδικά, να τον στραγγίζει απαλά, να τον ντύνει με αραχνοΰφαντο ύφασμα;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να τον βγάζει βόλτα στην αυλή με τις αχλαδιές και να τον ακούει να μιλά για περασμένες εποχές;

Εγώ το έκανα.

Ποιος θέλει να τον κοιτά στα μάτια μα εκείνος να μη βλέπει,γιατί έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι της λήθης;

Εγώ το έκανα

για ώρες, για μέρες, για μήνες, για χρόνια.

Κάθε τόσο ετοιμαζόμουν να φύγω,

μα εκείνος με αιχμαλώτιζε

με την αλαφριά αλυσίδα της πρωτύτερης μνήμης.

Αφού ανάσαινα ολοένα την ανάσα του,

τόσο σπαργάνωνε η ζωή μέσα μου,

και ωρίμαζε η σκέψη στο μικρό μυαλό μου

πως δεν ήμουν ταγμένη για τους νεκρούς,

αλλά για τους ζωντανούς.

 

 

 

13.06.2012

Ελελ