Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Ο επαίτης - Ρένα Μ. Πέτρου

Σε κάποια άκρη

ένας επαίτης καθισμένος

το χέρι απλώνει

σε κόσμο άδειο από ζωή.

Δεν κάνει σκέψεις

για την άχαρη ζωή του,

ούτε τον νοιάζει

τι θά'χει αύριο συμβεί.

Μα καθισμένος στη γωνιά

αυτή του δρόμου

βλέπει μια θλίψη σ'όλους

τους περαστικούς.

Κι αυτό τον κάνει

ακόμη πιο δυστυχισμένο

γιατί ελπίδα

έπαιρνε απ'αυτούς.

1 σχόλιο:

  1. Ακριβώς... γιατί τη σήμερον ημέρα κανείς δεν είναι ευχαριστημένος έστω με τα λίγα δίχως να σκέπτεται ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε καν αυτά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.