Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Μείον ένα - Γιάννης Παγώνης


Στο Μείον Ένα πέφτουνε οι μάσκες
και πεταλούδες χάνουν το σκοπό τους.
Μονήρης στο προθάλαμο του σκότους,
αναλαμβάνεις όπλα και παλάσκες

και με μπροστάρη σκύλο λυσσασμένο,
κουτρουβαλάς τις σκάλες. Τα τελώνια,
κοπριές πετούν ζεστές, σάπια λεμόνια…
Μοιραία όλα τούτα για τον Ξένο.

Στο Μείον Ένα γνέφουν νοσοκόμοι,
με ύφος σοβαρό. Ψέματα λένε.
Κάποιοι που δεν βαστάνε μυξοκλαίνε,
βαρύ φορτίο δέχονται οι ώμοι.

Ατάραχος εσύ και γκρεμισμένος,
<<τι σημασία έχει τόσος πόνος;>>
αναρωτιέσαι, <<ποιος ο Φανφαρόνος,
για τους ανθρώπους που΄χει τέτοιο μένος;>>

Σε λίγο θα σε βάλουνε στη ψύξη
και μύτη κακομοίρη δεν θ΄ανοίξει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.