Ξεκινώντας τη μέρα με Βολταίρο...

Η σκάλα της επιτυχίας πρέπει να στηριχτεί πρώτα σε κάτι σταθερό προτού μπορέσεις να την ανέβεις.

Καλή εβδομάδα!

Ενεργό ηφαίστειο μέσα σε λίμνη!

Το βουνό Rinjani βρίσκεται στο νησί Lombok της Ινδονησίας και αποτελεί ένα από τα πλέον τουριστικά σημεία της χώρας, καθώς συνδυάζει επιτυχημένα μια πλούσια βλάστηση στις κορυφές, αλλά και τη λίμνη Segara Anak που τοποθετείται περίπου 2.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και αποτελεί must προορισμό για ψάρεμα, με το βάθος της να ξεπερνά τα 200 μέτρα. Και όχι μόνο! Στο κέντρο της δεσπόζει το δεύτερο ψηλότερο ηφαίστειο της Ινδονησίας, το περίφημο Rinjani Mount, δημιουργώντας μοναδικές εικόνες, ειδικά όταν βρίσκεται σε… έξαρση.

Γκρίζα - Κ.Π. Καβάφης

Κυττάζοντας ένα οπάλλιο μισό γκρίζο
θυμήθηκα δυο ωραία γκρίζα μάτια
που είδα· θάναι είκοσι χρόνια πρίν ....

......................................................................

Για έναν μήνα αγαπηθήκαμε.
Έπειτα έφυγε, θαρρώ στην Σμύρνη,
για να εργασθεί εκεί, και πια δεν ιδωθήκαμε.

Θ’ ασχήμισαν — αν ζει — τα γκρίζα μάτια·
θα χάλασε τ’ ωραίο πρόσωπο.

Μνήμη μου, φύλαξέ τα συ ως ήσαν.
Και, μνήμη, ό,τι μπορείς από τον έρωτά μου αυτόν,
ό,τι μπορείς φέρε με πίσω απόψι.








Πηγή

"ΤΡΙΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ "

1.
ΣΑΠΦΩ 


Άλλοι τους καβαλάρηδες κι άλλοι τους στρατιώτες
κι άλλοι τους ναύτες θεωρούν το πιο ωραίο πράγμα
σ'αυτή τη μαύρη γη,μα γω θαρρώ εκείνο
που ο καθένας πιο πολύ λατρέυει....


2.
 Καλότυχος εκείνος που κοντά σου κάθεται
και γλυκά όταν μιλάς
σ'ακούει,καί τ' απαλό χαμόγελό σου
χαίρεται,πού με κάνει να σπαράζει
βαθιά μέσα στα στήθια μου η καρδιά.
Γιατί και μια στιγμή μονάχα όταν σε ιδώ
φωνή πια δε μου μένει,μήτε γλώσσα,
και μια φωτιά ξεχύνεται στα μάγουλά μου.
Θολά τα μάτια ,τίποτα δε βλέπουν,
μήτε τ'αυτιά μου ακούν ,τρέχει ο ιδρώτας
απάνω μου και μια τρεμούλα με κυριεύει.
Πιο πράσινος κι απ'το χορτάρι γίνομαι
κι άλλο δε θέλω πάρεξ να πεθάνω.



3. Μελέαγρος


Νύχτα ιερή , και λυχνάρι,άλλον κανένα
μάρτυρα δε διαλάξαμε κι οι δυό μας
στους όρκους μας,παρά εσάς μονάχα
εκείνος μου ορκίστηκε να μ΄αγαπάει,
κι εγώ ποτέ να μην τον παρατήσω .
Μάρτυρες ήσασταν και οι δυό,μα τώρα εκείνος
λέει πως τους όρκους μας τους πήρε το ποτάμι,
κι εσύ,λυχνάρι μου,σε άλλες αγκαλιές τον βλέπεις.













ΠΗΓΗ\\ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΥΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ -ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΠΙΛΙΕΤΟ ,ΠΑΙΑΝΙΑ 2005

Eroica (απόσπασμα) - Κοσμάς Πολίτης

    Την ξαναείδα πριν από λίγα χρόνια – όχι την ίδια μα κάποιαν άγνωστη που αν τύχαινε νάταν αυτή η Μόνικα, θάμοιαζε ολόιδια εκείνη. Την είδα με το ξανθό κεφάλι της γυρτό και τον χλωμό αυχένα τεντωμένον οριζόντια κάτω από την κοφτερή των ήχων δοξαριά – τεχνικά και ωραία σαν από δήμιου έμπειρο χέρι – την ώρα που το κυρίαρχο βιολί οδήγαε την ορχήστρα μέσα στους παραλογισμούς του όνειρου που κάποιοι ονομάζουνε «ρομάντσα σε φα μείζον». Η νεαρή μου άγνωστη στο μπροστινό κάθισμα σκεφτότανε όπως κι εγώ – ω, είμαι βέβαιος για τούτο – σκεφτόμαστε κι οι δυο – Διδάσκαλε συγχώρησέ μας – αν έβαζες κι ένα ταμπούρλο να σβήνει τ’ όνειρο μακρυά, στο βάθος, σαν κεχριμπάρια του κομπολογιού που χύνουνται μουντά στο χώμα κι όλα σκορπάνε πέρα-δώθε αφήνοντας στα χέρια μας κάποιο σπασμένο νήμα να κυττάμε.

...Είμαστε από το υλικό
που πλάθονται τα όνειρα και η ζωούλα μας
τυλίγεται στον ύπνο.

Έτσι θα σιγοτραγουδούν υφαίνοντας του υπνοθανάτου το κουκούλι με ωχροκίτρινο μετάξι οι κάμπιες που παιδεύαμε μικροί. – Και γιατί όχι; Μου εξηγάει κάποιος. Ίσως ετούτες οι χνουδένιες ψυχές να μην είναι παρά η μετουσίωση του όνειρου μιας κάμπιας πράσινης ή καφετιάς. Ήρεμη ανάταση σε φως αττικό – αυτό δεν είναι, καθώς λένε, ο Παρθενώνας; – μαρμαρωμένη επιβίωση της σκέψης. Και η Apassionata ένας πόθος κρυφός ικανοποιημένος σε αχάτινους ήχους;... Τι τα θέλεις, τρεφόμαστε από την πεμπτουσία του ρεμβασμού των άλλων, όλοι εμείς τα παράσιτα της ζωής...
Η άγνωστή μου σφίγγει το μαντίλι της πάνω στα μάτια. Μην κλαίει κι αυτή εδώ μπροστά μου και ψιθυρίζει σαν εκείνη: – Πάει τ’ όνειρο! Ήμουν τρελλή! Poco dura la festa dei matti. Λίγο κρατάει το πανηγύρι των τρελλών...
Μπερδεψοδουλειές! Ίσως να πρόκειται μονάχα για κάποια πρόχειρη και λανθασμένη αντίληψη που εφαρμόζει με το ζόρι και οδυνηρά σε μια παληά ενθύμηση – αυτές δεν έχουν τελειωμό.








Πηγή

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ

 ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ 

ΑΠΟΣΤΕΙΛΛΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

 ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΟΣΤΕΛΛΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ 

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ << poihshkailogotexnia@yahoo.gr 

>> ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ 

“ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ” ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ

 FACEBOOK ΚΑΘΩΣ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΑΔΙΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥ 

ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗ 

ΔΙAΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΛΟΥΝ ΜΑΙΛ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ 

ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ . OΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ 

 ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΘΑ ΣΤΕΛΝΟΥΝ  ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕΣΩ ΜΑΙΛ 

 ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗ ΩΡΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΤΟΥ

 ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΡΓΟΥ ,ΟΠΟΤΕ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΘΑ 

ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ 

ΜΥΝΗΜΑ.ΟΛΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ 

ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ,ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ

 ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΜΕΜΟΝΟΜΕΝΩΝ ΜΟΝΑΧΑ ΕΡΓΩΝ 

ΚΑΠΟΙΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ .ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΞΑΝΑ Η ΑΝΑΓΚΗ 

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΑΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 

ΕΡΓΩΝ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΦΟΣΟΝ ΤΟ

 ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΘΑΡΑ ΜΕ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΕΡΓΑ .

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ

 ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΚΟΠΟΥΣ !!!!!!!!

"Η διακήρυξη μου για την Εκτίμηση του Εαυτού"- Virginia Satir

Είμαι εγώ

Σε όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανένας άλλος ακριβώς σαν εμένα. Υπάρχουν άνθρωποι που μου μοιάζουν σε μερικά σημεία, αλλά κανένας δεν είναι όμοιος με εμένα. Επομένως, ότι προέρχεται από εμένα είναι απόλυτα δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.

Μου ανήκει ότι έχω: το σώμα μου και όλα όσα κάνει, το μυαλό μου με τις ιδέες του και

τις σκέψεις του, τα μάτια μου και οι εικόνες όσων βλέπουν, τα συναισθήματα μου, όποια και αν είναι αυτά: θυμός, χαρά, αποκαρδίωση, αγάπη, απογοήτευση, ενθουσιασμός, το στόμα μου και τα λόγια που ξεστομίζω: ευγενικά, γλυκά ή σκληρά, σωστά η λαθεμένα. Η φωνή μου σιγανή ή δυνατή και όλες μου οι πράξεις, άσχετα αν κατευθύνονται προς εμένα ή προς τους άλλους.

Δικές μου είναι όλες οι φαντασιώσεις, τα όνειρα μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.

Δικοί μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες μου και όλες οι αποτυχίες μου και τα λάθη μου.

Γιατί σε μένα ανήκει ο εαυτός μου, μπορώ να γνωριστώ στενά μαζί του. έτσι μπορώ να τον αγαπάω και να είμαι φίλος μαζί του, με όλες του τις πλευρές. Μπορώ λοιπόν να βάλω όλον τον εαυτό μου να δουλέψει για το συμφέρον μου. Μερικές πλευρές του εαυτού μου με βάζουν σε απορία το ξέρω, και άλλες μου είναι τελείως άγνωστες. ¨όσο όμως διατηρώ φιλικές σχέσεις μαζί του και τον αγαπώ, μπορώ με θάρρος και ελπίδα να αναζητώ λύσεις για τα αινίγματα και τρόπους για να ανακαλύψω πιο πολλά πράγματα για εμένα.

Όπως και αν μοιάζω και αν φαίνομαι, ότι λέω και κάνω, ότι σκέφτομαι κι αισθάνομαι σε οποιαδήποτε στιγμή, όλα αυτά είμαι εγώ. Κι αυτό είναι κάτι αυθεντικό και δείχνει που βρισκόμουν αυτή τη στιγμή.

Όταν αργότερα εξετάσω πώς έμοιαζα και πώς φαινόμουν, τι έκανα κα τι είπα, τι σκέφτηκα και πως αισθάνθηκα, κάποια σημεία μπορεί και να είναι ακατάλληλα. Μπορώ να τα πετάξω τα ακατάλληλα και να κρατήσω όσα αποδείχτηκαν κατάλληλα και να εφεύρω κάτι καινούργιο για να αντικαταστήσω ότι πέταξα.

Βλέπω, ακούω, αισθάνομαι, σκέπτομαι, λέγω και πράττω. Έχω τα εργαλεία που χρειάζομαι για να επιζήσω, να είμαι κοντά με τους άλλους, να είμαι παραγωγικός, να καταλαβαίνω και να βάζω σε τάξη μες στο νου μου το πλήθος των ανθρώπων και των πραγμάτων έξω από εμένα.

Είμαι κύριος του εαυτού μου και, επομένως μπορώ να τον οργανώσω.

Είμαι εγώ και είμαι πολύ εντάξει.

ΠΗΓΗ

Στη Βρωμιά - Δώρος Γεωργίου

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι πεταλούδες.

Το πέταγμα τους είναι ισχνό, αδιάφορο.

Προτιμώ το σύρσιμο του σκουληκιού.

Στο χώμα, στην βρωμιά

είναι καλύτερα να βρίσκεσαι.

Εκεί, τα πράγματα έχουν δυνατότητες.

Το θυμικό της πεταλούδας φαίνεται να έχει πρόβλημα μεγάλο

αφού και αυτή έτσι ξεκίνησε, και τώρα μας παίζει την σπουδαία.   

 Γι’ αυτό μου αρέσουν τα σκουλήκια,

γιατί ξέρουν πως πεταλούδες ποτέ δεν θα γίνουν.

Αλλά το παλεύουν … ΕΚΕΙ στο χώμα, στη βρωμιά.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΛΥΤΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ!

Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη, Τύχη.



 Το άπειρο υπάρχει για μας όπως η γλώσσα για τον κωφάλαλο.



 Όταν ακούς «τάξη», ανθρωπινό κρέας μυρίζει


Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.



Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.



Αρκετά λατρέψαμε τον κίνδυνο κι είναι καιρός να μας το ανταποδώσει.  



 Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…


 








ΠΗΓΗ

Χαρούμενη Κυριακή!