Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χάι-Κου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χάι-Κου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

ΜΕΡΙΚΑ " xάι- κου" ΑΠΟ ΤΟΝ Β.Α


1
Ηλιοβασιλεμένο σκοτάδι
βαθυσκόταδη αυγή.

2
Η κορυφή της γης
του ουρανού το τελευταίο σκαλί.
3
Δεκέμβρης και παγωμένο βράδυ
συμπεθεριάζουν.

4
Ντύνομαι την ηλιαχτίδα
στην πρόσκληση του ρεμβασμού.

5
Τα λουλούδια το καλοκαίρι
λέγονται ώριμοι καρποί.

6
Οι χαρές
πέταξαν σα γυμνά πουλιά
μέσα στο σούρουπο.

7

Μικρή κορομηλιά
ανθοφόρησε τη γυμνή Άνοιξη.

8

Γιος του ήλιου
γιος της σελήνης
γιος της γης
γιος των άστρων.

9

Χρυσοφέγγαρες μέρες
ανασταίνουν
τσιγγάνικους χορούς.

10

Το μνήμα ! Η σιωπή !
Όμως κάτι μιλάει ακόμα !


11
Ένα φεγγαρόφωτο μακρινό
μονάχο ήρθε απόψε.

12
Η ιστορία μου θα ξεχαστεί
όπως η ιστορία.

13
Αραχνοϋφαντο νερό
στο μικρό κρυφό καταράχτη.
14
Η αγωνία του ίσκιου
μακριά μακριά απ'τον ήλιο.

15

Στην αντίθεση η θέση
στη θέση η αντίθεση.
Ω !

16
Τα λουλούδια στο φουστάνι
τάφους του μέλλοντος
σκεπάζουν.

17

Ζηλεύει το λευκό χιόνι ο ήλιος
και το λιώνει αργά.

18

Για τη φανταχτερή ομορφιά
έγινε η πρώτη νύχτα.

19

Από τις θύελλες γεννιέται
η χαίτη των οριζόντων.


20
Ψέμα και αλήθεια
το άνισο παιχνίδι του θανάτου.

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

Τέσσερα χάι κου - Κιχέμ



Μικρέ σπουργίτι
τρανέ επαναστάτη.
Φυσάει, πέτα.


Εδώ δεν χωρά,
χρόνος, το πριν ή μετά.
Μονάχα, τώρα.


Δεν είσαι Δύση.
Μα ούτε ανατέλεις.
Ελλάδα, μόνη.


Ο συγχρονισμός.
Στα ρολόγια; Ίδιος.
Στις καρδιές μας;







Πηγή: http://ablackspade.wordpress.com/haiku/

Κυριακή 26 Αυγούστου 2012

Πέντε χάι-κου του Mario Benedetti


οι κοπελίτσες
ποτέ δε θα ’πρεπε
να γίνονται γριές

*

αφού το σύμπαν
ξεκίνησε άναρχο
δε θα ’χει τέλος

*

σε νησιά κανείς
γνωρίζει τη γεύση που
έχει η μοναξιά

Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012

Μερικά ιαπωνικά χάι-κου

Στον καθρέφτη του νερού
Δυσπιστείς
Την ίδια σου την όψη.

(Σενρύου)


Χρόνο το χρόνο
η μάσκα του πιθήκου
φανερώνει τον πίθηκο.

(Ματσούο Μπασό)

Σάββατο 19 Μαΐου 2012

Πέντε Χάι Κου από τη συλλογή ''Ασυγκράτητα που είναι τα όνειρα όταν μεθύσουν'' του Παναγιώτη Αργυρόπουλου (εκδόσεις Μανδραγόρας)

Ένα πιστόλι
βουτηγμένο στο μέλι
για γλυκό τέλος.

                                        

Σώσε με, λέει
ελέφαντας έντρομος
σ' ένα μυρμήγκι

                                         

Μου πες κοιμήσου
κι έβαλες φρουρό μου τον
Δούρειο Ίππο.

                                        

                                                          Και μια άσχημη
                                                          Ελένη πάντα είναι
                                                         καλή αφορμή.

                                                              •                                        

                                                   Χαρά και λύπη
                                                   δε 'θέλαν να βλέπονται
                                                  κι έγιναν κέρμα.