Σας καληνυχτίζουμε με μια συμβουλή από τον Γιάννη Ρίτσο...

Ἡ λυπημένη- Γιῶργος Σεφέρης

Ἡ λυπημένη

Στὴν πέτρα τῆς ὑπομονῆς
κάθισες πρὸς τὸ βράδυ
μὲ τοῦ ματιοῦ σου τὸ μαυράδι
δείχνοντας πὼς πονεῖς·

κι εἶχες στὰ χείλια τὴ γραμμὴ
ποὺ εἶναι γυμνὴ καὶ τρέμει
σὰν ἡ ψυχὴ γίνεται ἀνέμη
καὶ δέουνται οἱ λυγμοί·

κι εἶχες στὸ νοῦ σου τὸ σκοπὸ
ποὺ ξεκινᾶ τὸ δάκρυ
κι ἤσουν κορμὶ ποὺ ἀπὸ τὴν ἄκρη
γυρίζει στὸν καρπό·

μὰ τῆς καρδιᾶς σου ὁ σπαραγμὸς
δὲ βόγκηξε κι ἐγίνη
τὸ νόημα ποὺ στὸν κόσμο δίνει
ἔναστρος οὐρανός.

Ας κάνουμε ένα μικρό διάλειμα με αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα.

 Το χιούμορ των αρχαίων προγόνων μας ήταν ιδιαίτερο και πνευματώδες. Με το πέρασμα των χρόνων κάποια ανέκδοτα τους έφτασαν σε εμάς σήμερα. Είναι κομμάτι κι αυτό της λαογραφίας που συντηρήθηκε χιλιάδες χρόνια μέσω των γραπτών ή ακόμα και από στόμα σε στόμα για να έρθουν σε εμάς που μιλάμε την ίδια γλώσσα με εκείνους και να καταλάβουμε πόσο όμορφο κι έξυπνο ήταν το αρχαίο Ελληνικό χιούμορ.

- Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».

- Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε:
«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε»...

Πίνακας ζωγραφικής - Γιάννα Καπερνέκα (έργα αναγνωστών)

Με μια γλυκιά αυτοπεποίθηση ,
Δημιουργώ τις στιγμές.
Και έτσι δεν τις περιμένω ,αλλά
Με περιμένουν.
Δίνοντας χρώμα σε αυτές,
Ελέγχω το πινέλο,
Μαντεύω τα χρώματα.
Ο καμβάς ανεξήγητα ,
Θέλει να κυριαρχήσει,
Αλλά είναι απλά άχρωμος,
Και εγώ συνθέτω την πολυχρωμία.

Χειρόγραφο του Κώστα Καρυωτάκη με το ποίημα '' Αισιοδοξία''... Ένα από τα τελευταία του ποιήματα.

Ακολουθεί το ποίημα πληκτρολογημένο.

Χ.Φ. Λάβκραφτ- Ο πατέρας της φανταστικής λογοτεχνίας τρόμου.

Ο Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ (1890-1937) είναι ο άνθρωπος που επηρέασε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τη λογοτεχνία του Φανταστικού του 20ου αιώνα.

Σε όλα τα πεδία της μοντέρνας φαντασίας, είτε πρόκειται για λογοτεχνία υπερφυσικού τρόμου, είτε για επιστημονική φαντασία, είτε για επική ή ηρωική φαντασία, δεν υπάρχει ούτε ένας συγγραφέας που να μην έχει επηρεαστεί σε ένα ή πολλά επίπεδα, από το απίστευτο όραμα του.

Οι μεγάλοι και αναγνωρισμένοι Ώγκαστ Ντέρλεθ, Ρόμπερτ Μπλοχ, Κλαρκ 'Αστον Σμιθ, Ρόμπερτ Χάουαρντ, Φριτς Λάιμπερ, Μπράιαν Λάμλεϋ, Ράμσεϋ Κάμπελ, Φίλιπ Κ. Ντικ, Ρέη Μπράντμπερυ, Στήβεν Κινγκ, Κλάιβ Μπάρκερ, Ρόμπερτ 'Αντον Γουίλσον, Κέννεθ Γκραντ, Χόρχε Λουίς Μπόρχες -καθώς και μια ατελείωτη ακόμη σειρά συγγραφέων, που συνεχίζουν να δημιουργούν και είναι ακόμη πολύ νέοι για να τους γνωρίζουμε και να τους αναφέρουμε- έχουν «δανειστεί» και εξέλιξαν το όραμα που ο Λάβκραφτ δημιούργησε...

Σὰρλ Μπωντλαίρ- Τὸ δηλητήριο

Τὸ δηλητήριο

Τὸ κρασὶ ντύνει καὶ τὴ πιὸ ἄθλια τρώγλη
μὲ λαμπρὴ πολυτέλεια,
τὴ μεταμορφώνει σὲ χρυσὸ παλάτι
μὲ τὶς χρυσές, τὶς πορφυρὲς λάμψεις του
ποὺ μοιάζουν ἥλιο ποὺ δύει στὴν ὁμίχλη.

Τὸ ὄπιο μεταμορφώνει τὸ ἀπέραντο
μεγαλώνει τὸ ἀέναο
μακραίνει τὸν καιρό,
ἐπιμηκύνει τὸν καιρό,
βαθαίνει τὴ λαγνεία
καὶ τὶς σκοτεινές,
τὶς ἐρεβώδεις ἡδονὲς
ὁδηγεῖ τὴ ψυχὴ πέρα ἀπ᾿ τὰ σύνορα.

Ὅμως ὅλα τοῦτα εἶναι χλωμὰ
μπροστὰ στὸ δηλητήριο ποὺ κυλᾶ
ἀπὸ τὰ μάτια σου -τὰ πράσινά σου μάτια λίμνες
καὶ μέσα τους ριγεῖ ἡ ψυχή μου καὶ ταράζεται
οἱ σκέψεις μου ὀρυμαγδὸς κι ὑψώνονται
πάνω ἀπὸ τὶς πικρὲς ἀβύσσους.

Ὅμως ὅλα τοῦτα εἶναι χλωμὰ
μπροστὰ στὸ θαῦμα τὸ ὑπέροχο
τοῦ σάλιου σου ποὺ μὲ σπαράζει
ποὺ ρίχνει στὴ λήθη τὴ ψυχή μου
στὸν ἴλιγγο τὴν παρασύρει δίχως τύψεις
κι ἄπνοη τήνε σέρνει
στὴν ὄχθη τοῦ θανάτου...

Πηγή

ΜΠΑΡ ΤΑΡ

του Χρίστου Παπαγεωργίου Τη διερεύνηση της γυναικείας φύσης και ψυχής αποπειράται να αποκαλύψει, με τα δεκαέξι μεσαίας έκτασης διηγήματα, η πολύ ταλαντούχος συγγραφέας Γαλάτεια Ριζιώτη. Γυναίκες ανέραστες λοιπόν, γυναίκες που δέχονται σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας τους ή αλλού, γυναίκες που μένουν έγκυοι και ρίχνουν το έμβρυο, γυναίκες άνεργες, μόνες, γυναίκες που βιώνουν τη σκληρότητα της ανδροκρατούμενης κοινωνίας, γυναίκες που υποδύονται τις πόρνες πολυτελείας, γυναίκες που δεν ξέρουν να φλερτάρουν, γυναίκες ανεξάρτητες που βρίσκουν τρόπο να επιβιώσουν, γυναίκες τέλος ερωτικά απελευθερωμένες που ζουν φυσιολογικά δίπλα μας. Το γεγονός ότι η δημιουργός είναι και αυτή γυναίκα ασφαλώς δίνει στο συγγραφικό αποτέλεσμα μιαν αληθοφάνεια, που έρχεται σαν επιστέγασμα των ρεαλιστικών και καθημερινών, των απλών και απολύτως οριακών εικόνων τις οποίες περιγράφει και οι οποίες δεν εμπεριέχουν την παραμικρή φιλολογική και καλολογική εκδοχή...

Ένα επίκαιρο και συμβολικό διήγημα του Χρήστου Βαρλέντη

Αητοί και λελέκια

 

Ψηλά, κοντὰ στὴν κορφὴ τοῦ πανύψηλου βουνοῦ, στὸ βράχο τὸν ἀπάτητο μὲ τὶς πολλὲς σκισμάδες τὸν ἀστραποκαμένο, ἐκεῖ, ἀβγή, ἀβγή, ἔχουνε σύναξη οἱ ἀητοί. Ἕνας, ἕνας ἀπ' τὴ φωληά του βγαίνει καὶ πάει στὸ βράχο νὰ καλημερίσῃ τὰ συντρόφια του.
Στὸν καθάριο πάνω καὶ στὸν ἄφταστον ἀγέρα ἀνατινάζουν τὶς φτεροῦγες τους, ποῦ σὲ λίγο θὰ χύνουνε τὸ παλληκαρήσο κλάγγασμα τους καὶ πάνου στὴ σκληρὴ πέτρα τοῦ βράχου τὰ νύχια τους τροχᾶνε σὰν παλληκάρια ποῦ τοιμάζουνε τἄρματά τους γιὰ τὸν πόλεμο.

Μίλτος Σαχτούρης - Τρία ποιήματα

Απλότητα - Σόφη Λύσσαρη (έργα αναγνωστών)

Να ‘σαι απλός φίλε μου καλέ
και μη παλεύεις κάτι ν’ αποδείξεις.
Τί σημασία έχει άραγε
να ξέρουν οι γύρω σου ποιος είσαι αλήθεια;
Μη παλεύεις με Θεούς και Δαίμονες
μη τους δίνεις τροφή για να σε κρίνουν.
Εσύ ξέρεις την αξία σου
και κριτική θα κάμεις.
Κοιμήσου και στο πάτωμα
μαζί με τα σκουλήκια.
Το πνεύμα σου στο χώμα δεν πατά
και η ψυχή σου ψηλά πάντα θα πετά…
Τί κι αν το κορμί σου δείχνει τόσο απλό
μέσα σε συναντήσεις και συναναστροφές;