Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

H σοφία του ανθρώπου μέσα από μια μικρή ιστορία της Ινδιάνικης λαογραφίας.


http://kafenedaki.files.wordpress.com/2009/01/stortell.gifΔιαβάζοντας το ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό '' Λύκος'' το μάτι μου έπεσε σε μια ωραία ιστορία από την λαογραφία των ινδιάνων. Μια μικρή ιστορία με πολλά νοήματα  που θα πρέπει να διαβαστεί από όλους μας. Ζητήσαμε λοιπόν την άδεια να μας επιτρέψουν να την αναρτήσουμε στο μπλογκ μας και αφού πήραμε θετική απάντηση σας την παρουσιάζουμε...


Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής των Τσερόκι μίλησε στον εγγονό του για την μάχη μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.


Είπε: 
'' Γιε μου η μάχη γίνεται μεταξύ δύο λύκων που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.
Ο ένας είναι το κακό- Ο θυμός, η ζήλεια, η θλίψη, απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η υπεροψία και το εγώ.

Ο άλλος λύκος είναι το καλό- Η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο θεό.''

Ο εγγονός σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

'' Ποιος λύκος νικάει; ''

Ο γέρος ινδιάνος Τσερόκι απάντησε '' Αυτός που ταίζεις''. 

Βιβλιοπρόταση: Η θεά του χρόνου - Κουλιεράκης Λευτέρης (εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη)



Τρεις φίλοι από το πανεπιστήμιο συλλαμβάνονται για εμπλοκή σε τρομοκρατική ενέργεια. Μετά από είκοσι χρόνια –ο πρόεδρος ενός ισχυρού ομίλου, ο διευθυντής μιας κατασκευαστικής και ο ακτιβιστής– αποφασίζουν να τηρήσουν τον όρκο που πήραν εκείνη τη βραδιά στα κρατητήρια: να εκδικηθούν τον τέταρτο που τους «έδωσε», τον χαφιέ της πλατείας. Όμως η απρόβλεπτη ανάμειξη ερωτευμένης γυναίκας αλλάζει ριζικά την τροπή των πραγμάτων.

ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΗΣ ΜΑΤΣΗΣ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ-από την Ασημίνα Ξηρογιάννη


Μάτση Χατζηλαζάρου: …Ιούς, Μανιούς, ίσως και Aqua Marina
<Από το χαμόγελό σου πετάξανε
δέκα πουλιά στους ώμους μου επάνω.
Το χαμόγελό σου το κρατάς
όπως ένα παιδί τη ναυτική του ψάθα.>

Η ευαίσθητη ποιήτρια από τη Θεσσαλονίκη.Η αιώνια ερωτευμένη με τον Αντρέα Εμπειρίκο,στον οποίο σταθερά αναφέρεται σε όλο της το έργο,αφού αυτός φαίνεται να αποτελεί την αιτία της ποιητικής της παραγωγής ,καθώς και το ποιητικό της Υποκείμενο.
Αυτή που<απλώνει την αγκαλιά της και συνάζει όλα τα μάτια,και τους καημούς,τα βράχια κια τα ακρογιάλια>.Συνάζει τον λυρισμό όλου του κόσμου- κι ας την κατατάσσουν οι κριτικοί στον υπερρεαλισμό-χωρίς να τον τσακίζει από εμμονές.Οχι πως αυτές της λείπουν:<Θα΄θελα μα πόσο θα΄θελα ναι θα΄θελα αμέσως τώρα τώρα/θέλω να ξεμαλλιάσω λίγο την σύνταξη για να σε τραγουδήσω όπως/έμαθα στο Παρίσι/εσένα σ΄εχω Δεινόσαυρο από τους πιο εκπληκτικούς/εσένα σ΄έχω βότσαλο φρούτο απαλό που τα΄ωρίμασε η θάλασσα/σ΄ερωτεύω/σε ζηλεύω/σε γιασεμί.../[Αντίστροφη Αφιέρωση>,Ποιήματα,εκδ.Ικαρος,1989].Απλά ξεπερνά τις εμμονές της τελικά και μιλά θαρραλέα για τον έρωτα:<...Σκέπτομαι μια ζωή που θα΄τανε βαριά σαν σήμερα,/Μονάχα αν έλειπες ταξίδι.Το πρωί σκέπτομαι τα μέλη σου σφιχτοδεμένα-εκεί κάπως εντοπίζω/Την αγκαλιά σου.Το βράδυ βλέπω τα χείλια σου σαν/Το δαγκωμένο φρούτο.../Ελα η μέρα είναι τόσο ωραία-τα ποιήματα που/Αγαπώ θέλω να τα ζήσω μαζί σου...>[Μάης ,Ιούνης και Νοέμβρης]

Δείτε στη συνέχεια...

Δείτε στη συνέχεια στο '' Ποίηση και λογοτεχνία'':

- Τα χαμόγελα της Μάτσης Χατζηλαζάρου από την Ασημίνα Ξηρογιάννη
- Κι άλλα έργα αναγνωστών που θέλησαν να τα μοιραστούν μαζί μας
- Φρέσκια Βιβλιοπρόταση
-Μια μικρή ιστορία από την Ινδιάνικη λαογραφία με πολλά διδάγματα
- Νικηφόρος Βρεττάκος σε ακόμα ένα εξαιρετικό του έργο.
- Μια όμορφη ''καληνύχτα'' με όμορφη μουσική και πάλι. 

Ευχαριστούμε πολύ...

Σαντορίνη- Στρατής Παρέλης

σαντορινη, οια

Σαντορίνη…



Έσταξαν μέλανα θυμό τα δευτερόλεπτα
στο ρολόι της γης
έσπασε τσόφλι το αυγό του τρόμου
η πέτρα γέννησε απρόσκοπτη θύελλα
θρυλικές θάλασσες γεννήσανε αύρες
πιο κοντά στο κονάκι του πόντου.
Ο αυτοκρατορικός ήλιος μαστίγωσε το πέλαγο
με πορφυρή φωτοχυσία
Τόσο ύψος τόσος θάνατος
τόση προσμονή τόση εγκατάλειψη
η μέρα έγειρε αβέβαιη κατανοτιά.
Μελανό γινάτι θεού που κοχλάζει
ψυχή αψιά
ένα πετροχελίδονο
αφήνει σώα τα μωρά του
στου γεροΠοσειδώνα την γενειάδα-
Καταβυθίζονται οι σβιλάδες των ανέμων
μες την κοιλιά της θάλασσας
κι αναγεννώνται
πενταπλάσιες
στο δυναμόμετρο της άνοιξης-
Αναμερίζουνε πειθήνια τα νερά
να βρει εστία ο μακρινός Προφήτης...

Niki Tag- ΨΥΧΗ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ

ΨΥΧΗ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ

Eρωτεύτηκα το δέρμα σου.. σαν κυλούσαν αβίαστα τα δάχτυλα μου πάνω του ......

τα μαλλιά σου .. μετάξι αφημένο επάνω στο κορμί μου ...

τα δάχτυλά σου .. προέκταση των δικών σου "θέλω"..

τα μάτια σου ... καθρέφτης του περίεργου κόσμου σου....

μα .... όταν εισχώρησα πιο μέσα .... σάστισα .......

η ψυχή σου ..........

Λησμόνισες οτι πρέπει να την έχεις πάντα μέσα σου ..... ;

Να την προσέχεις σαν φυλαχτό ... ;

Κάνε μια προσπάθεια σε παρακαλώ ......

Χωρίς αυτήν .... δεν μπορώ να συνεχίσω την εξερεύνηση.....

δεν μπορώ να σε παρακινήσω να ζήσεις πάλι .......

- αγνοειται .... μου ειπες ...

και σου απαντησα ....
- μαζι ..θα την βρουμε ξανα .... !!

Της Μούσας νύχτα Ερωτική- Εύη Γκάλαβου

Της Μούσας νύχτα Ερωτική.


Ετοιμάζω,
ετοιμάζω αγαπημένε μου
την πρώτη μας νύχτα.

Ξηλώνω,
ξηλώνω κάθε ανάμνηση
άχρωμης πατημασιάς
πάνω στο ματωμένο κορμί.

Τυλίγω,
τυλίγω με δίχτυ ηδονής
απόρθητο γυμνό κάστρο.

Παραδίνω,
παραδίνω καυτή λάβα
σε άγγιγμα πύρινο
με γλώσσες φλόγες.

Πιάνο- Σόφη Ι. Λύσσαρη

Πιάνο
Δύστυχε κάτσε και παίξε μια μελωδία
για κείνους που προσπέρασαν δίχως σημασία
τον έρωτα, τα όνειρα και κάθε φαντασία
κι έζησαν μια ζωή χωρίς καμιά ουσία.

Πιάνο η ζωή στα πλήκτρα της με μαύρο και με άσπρο
με αντιθέσεις σε συναίσθημα μες στο δικό της κάστρο
με μάσκες του θανάτου και ύπουλους εχθρούς
μα και μ’ ανθρώπους στην ψυχή τόσο δυνατούς.

Γι’ αυτό σου λέω δύστυχε προσπάθησε για λίγο
μια μελωδία της στιγμής κι έπειτα να φύγω
να δω πόσο μικρός ήσουνα για μένα
και ν’ αποδείξω τελικά τα χρόνια τα χαμένα

ποιητική συλλογή 'ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ'

Καλή σας ημέρα...


Agia Anna.jpg