Ποίηση και Λογοτεχνία

  Γράφω για ένα κεράκι που δε θα κρατήσει πολύ για την ιστορία του και το δρόμο μιας ζεστής φιγούρας το κίνητρο, η αιωνιότη...

Περιμένω και ανυπομονώ να επουλωθούν οι πληγές από το κρανίο τούτο. Έχω τραυματίσει πολλές φορές τα λογικά μου, διαθέτω ανίσχυρη όραση...

Τὸ σούρουπο ἔχει πάντα τὴ θλίψη ἑνὸς ἀτέλειωτου χωρισμοῦ Κι ἐγὼ ἔζησα σὲ νοικιασμένα δωμάτια μὲ τὶς σκοτεινὲς σκάλες τους ...

Με των αγγέλων τα φτερά Ταξίδεψα μες τη χαρά Πέρα απ’ του ήλιου μέρα Σε έναν τόπο αλαργινό Σε ένα άγνωστο ...

Ή τώρα ή ποτέ θα ανοίξουμε τον ουρανό να χτίσουμε το σπίτι που κανείς δεν φαντάστηκε. Το σπίτι με τα κεραμίδια από σύννεφα και τους τοίχου...

Στον Κώστα Γεωργουσόπουλο Έτσι καθώς μας κοιτάξεις με το βλέμμα στο άπειρο ξοδεύεις τον ήλιο σου για τον πικρό και αέ...

Μὲς τὴ διαφάνεια τοῦ πρωινοῦ ἄνοιξα τὰ παράθυρά μου καὶ σ᾿ εἶδ᾿ ἀπ᾿ ὅλα τὰ σημεῖα χαρούμενη νὰ κατεβαίνεις, πλαγιὰ-πλαγιὰ τοὺς οὐραν...

      Στο άδειο καφενείο καρέκλες μοναχές, φοράς το προσωπείο και κρύβεις ενοχές. θολώνει η ανάσα το...

Με πνίγει ο Καιρός… Με πνίγει ο Καημός… Με πνίγει ο Θυμός… Με πνίγει η Σιωπή… Οραματίζομαι την «Ώρα» των Ελλήνων… Κυανή… σαν τη ...